- Sputnik Polska
Foto
Najważniejsze i najciekawsze zdjęcia w galerii zdjęć Sputnika.

Siedem Sióstr Stalina

Siedem wieżowców Moskwy, które stały się wizytówką stolicy na równi z Kremlem i Cerkwią Wasyla Błogosławionego, zostało zbudowanych pod koniec lat 40. i na początku 50. XX wieku.

Projekty wszystkich wieżowców bazowały na ideach średniowiecznego gotyku i rosyjskiego budownictwa. W wyniku tego budynki są do siebie bardzo podobne: wielopiętrowa konstrukcja z centralną wieżą, zwieńczoną iglicą z gwiazdą, nawet wysokość budowli jest zbliżona: od 26 do 34 pięter. Ale bez względu na oczywiste podobieństwo każdy wieżowiec jest unikalny.

© Sputnik . Maxim BlinovJeden z najbardziej zauważalnych wieżowców stalinowskich to budynek Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Jego architektura odwołuje się do angielskiego gotyku z XV wieku. Budynek MSZ wyróżnia spośród innych przede wszystkim wyraźnie wydzielone wertykalne rozczłonkowanie fasady ostrymi przegrodami, które podkreślają jego wysokość i wznoszenie się. Budynek MSZ wyróżnia się też wielkim herbem umieszczonym na środkowym poziomie.
Budynek MSZ - Sputnik Polska
1/7
Jeden z najbardziej zauważalnych wieżowców stalinowskich to budynek Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Jego architektura odwołuje się do angielskiego gotyku z XV wieku. Budynek MSZ wyróżnia spośród innych przede wszystkim wyraźnie wydzielone wertykalne rozczłonkowanie fasady ostrymi przegrodami, które podkreślają jego wysokość i wznoszenie się. Budynek MSZ wyróżnia się też wielkim herbem umieszczonym na środkowym poziomie.
© Sputnik . Maxim BlinovStalinowski drapacz chmur na Placu Krasnyje Worota stoi na najwyższym punkcie Sadowego Kolca i jest doskonale widoczny z różnych stron. Ten wieżowce można nazwać najbardziej „rosyjskim” ze wszystkich. W jego wykończeniu użyte zostały charakterystyczne elementy z architektury rosyjskiej XVII wieku: altanki i piramidki na dachu budynku.
Wieżowiec na Placu Krasnyje Worota - Sputnik Polska
2/7
Stalinowski drapacz chmur na Placu Krasnyje Worota stoi na najwyższym punkcie Sadowego Kolca i jest doskonale widoczny z różnych stron. Ten wieżowce można nazwać najbardziej „rosyjskim” ze wszystkich. W jego wykończeniu użyte zostały charakterystyczne elementy z architektury rosyjskiej XVII wieku: altanki i piramidki na dachu budynku.
© Sputnik . Maxim BlinovPięciogwiazdkowy hotel znajduje się w centrum Moskwy na Prospekcie Kutuzowskim. To drugi pod względem wysokości wieżowiec zbudowany w latach 1953 – 1957. Budynek charakteryzuje się następującym rozwiązaniem kompozycyjnym: centralny korpus z wieżą zwieńczoną iglicą został zrównoważony gruntownością i surową geometrią skrzydeł. Wieże boczne i stylizowane na snopy pszenicznych kłosów wazony podkreślają pałacową architekturę budynku, a iglica dodaje mu surowości.
Hotel Radisson Royal Moscow - Sputnik Polska
3/7
Pięciogwiazdkowy hotel znajduje się w centrum Moskwy na Prospekcie Kutuzowskim. To drugi pod względem wysokości wieżowiec zbudowany w latach 1953 – 1957. Budynek charakteryzuje się następującym rozwiązaniem kompozycyjnym: centralny korpus z wieżą zwieńczoną iglicą został zrównoważony gruntownością i surową geometrią skrzydeł. Wieże boczne i stylizowane na snopy pszenicznych kłosów wazony podkreślają pałacową architekturę budynku, a iglica dodaje mu surowości.
© Sputnik . Maxim BlinovBudynek mieszkalny na Wybrzeżu Kotielniczeskim został zbudowany jako pierwszy spośród siedmiu drapaczy chmur. Architekt Dmitrij Czeczulin będący w tym czasie głównym architektem Moskwy wykorzystał jako jego „podstawę” budynek, który zbudował jeszcze przed wojną. Cechą charakterystyczną tego stalinowskiego drapacza chmur są dwa skrzydła, które rozchodzą się od centralnej wieży. Jeszcze jedna cecha szczególna to dość wysoki pierwszy poziom. Na środkowym poziomie widać wieżyczki, w których mieszczą się dwupoziomowe mieszkania. Wyjście z wieżyczek do holu z windami prowadzi wprost po dachu.
Wieżowiec na Wybrzeżu Kotielniczeskim - Sputnik Polska
4/7
Budynek mieszkalny na Wybrzeżu Kotielniczeskim został zbudowany jako pierwszy spośród siedmiu drapaczy chmur. Architekt Dmitrij Czeczulin będący w tym czasie głównym architektem Moskwy wykorzystał jako jego „podstawę” budynek, który zbudował jeszcze przed wojną. Cechą charakterystyczną tego stalinowskiego drapacza chmur są dwa skrzydła, które rozchodzą się od centralnej wieży. Jeszcze jedna cecha szczególna to dość wysoki pierwszy poziom. Na środkowym poziomie widać wieżyczki, w których mieszczą się dwupoziomowe mieszkania. Wyjście z wieżyczek do holu z windami prowadzi wprost po dachu.
© Sputnik . Maxim BlinovBudynek hotelu „Leningradzki” w swoim stylu architektonicznym ma wiele wspólnego z barokiem w wydaniu Naryszkina. Siódmy na liście wieżowiec wyróżnia się spośród pozostałych. Przede wszystkim kolorem. Połączenia między poziomymi żebrami wieży wykończone jasną płytką zostały wypełnione na przemian czerwonymi wstawkami ceramicznymi. Dzięki takiemu połączeniu pionowe linie zostały podkreślone, a sam budynek cechuje oryginalna fasada.
Hotel „Leningradzki” - Sputnik Polska
5/7
Budynek hotelu „Leningradzki” w swoim stylu architektonicznym ma wiele wspólnego z barokiem w wydaniu Naryszkina. Siódmy na liście wieżowiec wyróżnia się spośród pozostałych. Przede wszystkim kolorem. Połączenia między poziomymi żebrami wieży wykończone jasną płytką zostały wypełnione na przemian czerwonymi wstawkami ceramicznymi. Dzięki takiemu połączeniu pionowe linie zostały podkreślone, a sam budynek cechuje oryginalna fasada.
© Sputnik . Maksim BlinovCiekawą sylwetkę ma wieżowiec będący głównym budynkiem Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. Łomonosowa. Budynek ma szeroką podstawę z czterema wieżyczkami na rogach, ozdobionymi dużymi wazonami, z wielkimi cyferblatami zegarów i barometrami.
MGU - Sputnik Polska
6/7
Ciekawą sylwetkę ma wieżowiec będący głównym budynkiem Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. Łomonosowa. Budynek ma szeroką podstawę z czterema wieżyczkami na rogach, ozdobionymi dużymi wazonami, z wielkimi cyferblatami zegarów i barometrami.
© Sputnik . Maksim BlinovDom mieszkalny na Placu Kudryńskim łatwo rozpoznać po charakterystycznych sekcjach bocznych. O ile u pozostałych wieżowców centralna wieża korzystnie wyróżnia się na tle rozłożystych skrzydeł niższego poziomu, to wieża centralna drapacza chmur na Placu Kudryńskim została zmniejszona przez korpusy boczne. Swoją wysokością dążą one do osiągnięcia wysokości centralnej części obiektu, dlatego cały budynek sprawia wrażenie ciężkości, nie ma wyraźnego centrum podkreślanego przez długa iglicę.
Dom mieszkalny na Placu Kudryńskim - Sputnik Polska
7/7
Dom mieszkalny na Placu Kudryńskim łatwo rozpoznać po charakterystycznych sekcjach bocznych. O ile u pozostałych wieżowców centralna wieża korzystnie wyróżnia się na tle rozłożystych skrzydeł niższego poziomu, to wieża centralna drapacza chmur na Placu Kudryńskim została zmniejszona przez korpusy boczne. Swoją wysokością dążą one do osiągnięcia wysokości centralnej części obiektu, dlatego cały budynek sprawia wrażenie ciężkości, nie ma wyraźnego centrum podkreślanego przez długa iglicę.
Aktualności
0
Aby wziąć udział w dyskusji,
zaloguj się lub zarejestruj się
loader
Czaty
Заголовок открываемого материала