Dziękujemy! Rejestracja zakończona pomyślnie.
Skorzystaj z linku z wysłanego e-mailem na adres

Paderewski zaśpiewa w operze…

Instytut Adama Mickiewicza ogłosił międzynarodowy konkurs na skomponowanie utworu muzycznego, opowiadającego o życiu Ignacego Jana Paderewskiego.
Subskrybuj nas na
Instytut Adama Mickiewicza ogłosił międzynarodowy konkurs na skomponowanie utworu muzycznego, opowiadającego o życiu Ignacego Jana Paderewskiego.

W historii sztuki znajdzie się niewielu wybitnych twórców uprawiających jednocześnie działalność artystyczną i — polityczną. Tym bardziej, jeśli mowa o muzykach, którzy piastowali wysokie stanowiska państwowe. Pianista i kompozytor Ignacy Jan Paderewski był właśnie takim człowiekiem. Na kilka lat zrezygnował z działalności muzycznej i całkowicie pogrążył się w polityce. Był premierem Polski, ministrem spraw zagranicznych, kierował polską delegacją podczas obrad paryskiej konferencji pokojowej w latach 1919-1920.

Ostatni koncert Chóru Aleksandrowa - Sputnik Polska
WIDEO: Ostatni koncert Chóru Aleksandrowa
Jego twórczość od dawna już jest tematem dla badań historyków muzyki, pisarze szukają natchnienia w jego nietuzinkowym charakterze, jak też w ostrych zwrotach w jego losach życiowych. Osobowość tego muzyka i polityka nadal jest imponująca i ciekawa również w XXI wieku. Z okazji setnej rocznicy powstania Rzeczypospolitej Polskiej, przypadającej w przyszłym roku, Instytut Adama Mickiewicza ogłosił międzynarodowy konkurs na skomponowanie utworu muzycznego, opowiadającego o życiu Ignacego Jana Paderewskiego. Kandydat, którego zgłoszenie do skomponowania opery spotka się z akceptacją ze strony jurorów, otrzyma subsydium na jej skomponowanie i prawo do wystawienia w Stanach Zjednoczonych, gdzie jest pochowany bohater wydarzeń historycznych. Libretto, zgodnie z warunkami konkursu, ma być napisane w języku angielskim. Nie można wykluczać tego, że ta oferta zainteresuje również kompozytorów rosyjskich, gdyż w życiorysie Paderewskiego Rosja i jego koledzy rosyjscy zajmują nie ostatnie miejsce.

 

Po raz pierwszy odwiedził on Petersburg w styczniu 1899 roku. Cieszący się powszechnym uznaniem krytyk muzyczny – pióro ostre, czasami nawet złośliwe – Cezar Cui niezwłocznie stawił się na sali resursy obywatelskiej, aby posłuchać polskiego wirtuoza, który już cieszył się popularnością w Europie i Ameryce. Następnego dnia w swej recenzji Cui nazwał grę Paderewskiego „doskonałą, błyskotliwą, oszałamiającą”. Oświadczył też, że artysta „opuszczał scenę jako zwycięzca, który siłą swego talentu podbił publiczność”…

Natalia Góra - Sputnik Polska
Świat
„Rosja to kraj teatru”
Paderewski, Buzoni, Hofman, Rachmaninow… Na Olimpie sławy pianistycznej znaleźli się oni w jednym mniej więcej czasie. Kontaktowali się ze sobą, przyjaźnili się, nawet występowali w jednych koncertach. Wiadomo przecież, jakie wrażenie gra Paderewskiego wywierała na Sergiuszu Rachmaninowie. Nie przypadkowo w czasie świętowania 70-tej rocznicy urodzin Ignacego Jana Paderewskiego redaktor naczelny amerykańskiego czasopisma „Etiuda” Dżejms Kuk zwrócił się właśnie do Rachmaninowa o napisanie artykułu o solenizancie. Rachmaninow napisał cudowną nowelę pod tytułem „Obrazek z przeszłości” – na temat pobytu polskiego kolegi w Rosji. Wypada dodać, że po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych Rachmaninow niejednokrotnie wspominał bardzo życzliwie Paderewskiego, po którym otrzymał przecież jakby w spadku najlepszego impresaria amerykańskiego — Czarlza Ellisa, o tym można przeczytać w książce Oskara fon Rizemana „Wspomnienia”.  

Obóz Auschwitz - Sputnik Polska
Świat
Jekaterynburg wita „Pasażerkę” Weinberga
Do „kronik rosyjskich” Paderewskiego można dodać również taki oto fakt: nagrań pianisty –najwcześniejszych, które utrwalono na cylindrach fonograficznych Welte-Mignon, chętnie słuchał pisarz Lew Tołstoj. W dobie obecnej po te rzadkie nagrania sięgają chętnie reżyserzy w pracy nad filmami o Paderewskim, w tym  także produkowanymi przez rosyjską sieć telewizyjną „Kultura”. Na przykład, niezbyt dawno, portret polskiego „romantyka o ognistym temperamencie” – jest to cytat z „Encyklopedii muzycznej” – przedstawiono w ramach dokumentalnego cyklu „Historia sztuki fortepianowej”. Po raz pierwszy zobaczyliśmy także fragment filmu fabularnego, nakręconego w Hollywood, gdzie Paderewski wystąpił w roli pianisty. Właściwie, była to rola, jaką grał on błyskotliwie do końca życia — i to ona chyba była dla niego najważniejsza…

 

Aktualności
0
Od najnowszychOd najstarszych
loader
Aby wziąć udział w dyskusji,
zaloguj się lub zarejestruj się
loader
Czaty
Заголовок открываемого материала