Dziękujemy! Rejestracja zakończona pomyślnie.
Skorzystaj z linku z wysłanego e-mailem na adres
Moskwa na anglojęzycznej mapie Rosji - Sputnik Polska
Świat
Aktualne wiadomości ze świata. Poznaj najnowsze informacje o wydarzeniach międzynarodowych. Znajdziesz u nas aktualności dnia, ciekawe fakty, newsy, relacje na żywo.

NASA ujawniła ilość ofiar i rozmiary tunguskiego meteorytu

© AP PhotoMiejsce upadku tunguskiego meteorytu
Miejsce upadku tunguskiego meteorytu - Sputnik Polska
Subskrybuj nas na
Modele komputerowe NASA pokazują, że meteoryt tunguski miał najprawdopodobniej bardzo duże rozmiary – od 50 do 80 metrów, a z analizy relacji naocznych świadków wynika, że w strefie jego upadku znajdowało się 30 osób.

Dane opublikowali specjaliści Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej USA i ich rosyjscy koledzy w czasopiśmie Icarus.

Przez cały okres istnienia ludzkości udało się nam zaobserwować bardzo małą liczbę dużych meteorytów i nie wiemy jak asteroidy rozpadają się w atmosferze i jakie zniszczenia mogą spowodować. Upadek czelabińskiego meteorytu i nowe metody obliczeń pozwoliły pogłębić naszą wiedzę o ich zachowaniu – pisze Lorien Wheeler z Centrum Badawczego imienia Josepha Amesa NASA (USA).

Pod koniec czerwca meteoryt tunguski obchodzi swój jubileusz. Równo 111 lat temu spadł w mało zamieszkanej części Syberii, niszcząc ogromny teren lasu, który pod względem rozmiarów można by porównać do Hongkongu. Jego upadek pozostaje jak na razie największą katastrofą naturalną, spowodowaną przez „kamień z niebios”, którą ludzkość mogła szczegółowo zbadać.

Upadek czelabińskiego meteorytu w lutym 2013 roku sprawił, że wszyscy przypomnieli sobie wydarzenia z początku ubiegłego wieku i zaczęli ponownie analizować skutki katastrofy tunguskiej. Te dane, jak przypuszczają teraz planetolodzy, są niezwykle ważne, aby ocenić, jak często podobni „kosmiczni goście” spadają na naszą planetę.

Opierając się na relacjach świadków, rozmiarach zniszczeń i braku krateru, naukowcy NASA stworzyli model komputerowy katastrofy tunguskiej i wygenerowali 50 mln różnych scenariuszy upadku tego meteorytu. Jak podkreślają badacze, powstały one na bazie jednego z ostatnich modeli matematycznych, który realistycznie opisuje to, jak „kamienie z nieba” rozpadają się i spalają w atmosferze.

Wykorzystując te równania, astronomie obliczyli prawdopodobną siłę eksplozji, prędkość ruchu asteroidy, jego rozmiary i masę, a także gęstość. Jak się okazało, meteoryt tunguski był trochę większy, niż wcześniej przypuszczali naukowcy – jego prawdopodobna średnica wynosiła około 75 metrów, a siła wybuchu była bliska mocy najpotężniejszych amerykańskich i radzieckich bomb termojądrowych i przewyższała 20 megaton.

Zobacz również: W Niemczech wybuchła bomba z czasów II wojny światowej (foto)

Najprawdopodobniej rozpadł się na części i wybuchł na wysokości około 12-17 km, w wyniku czego rozmiar strefy rażenia wynosił imponujące 5-12 km. Podobne wydarzenia mają miejsce niezbyt często, jednak ich destrukcyjny potencjał sprawia, że nie da się o nich zapomnieć – uważa Wheeler.

Jak piszą amerykańscy naukowcy z Instytutu SETI oraz ich rosyjscy koledzy z Instytutu Astronomii i Instytutu Dynamiki Geosfery Rosyjskiej Akademii Nauk, w tym przypadku ludzkość miała naprawdę szczęście – asteroida spadła na stosunkowo bezlutny zakątek Imperium Rosyjskiego.

Po przeanalizowaniu wszystkich posiadanych zapisów relacji naocznych świadków upadku meteorytu tunguskiego, w tym opowieści Ewenków, zajmujących się hodowlą reniferów, naukowcy określili przykładową liczbę osób, które mogły być ofiarami asteroidy.

Łącznie przeanalizowali ponad 7 tys. opowieści, w których wspomniano prawie 2 tys. mieszkańców tej części Wschodniej Syberii. Jak przypuszczają jednak eksperci, tylko 30 z nich znajdowało się w tym czasie w strefie rażenia.

Miejsce upadku Meteorytu Tunguskiego - Sputnik Polska
Świat
Najniebezpieczniejsze strefy anomalne w Rosji
Wielu z nich, jak przekazywali naoczni świadkowie wydarzeń, straciło przytomność i doznało poważnych urazów po upadku meteorytu, a co najmniej 3 osoby zginęły albo w czasie kataklizmu, albo kilka dni po wybuchu asteroidy. Przyczyną była sama fala uderzeniowa lub oparzenia, jakich doznali w rezultacie zderzenia ciała niebieskiego z ziemią czy pożarów lasów.

Jak liczą amerykańscy i rosyjscy specjaliści, wszystkie te szacunki i obserwacje pomogą ich kolegom lepiej zrozumieć to, jak bardzo nieduże asteroidy zagrażają naszej cywilizacji w ogóle, a także poszczególnym miastom i jak należy się przed nimi zabezpieczyć.

Aktualności
0
Od najnowszychOd najstarszych
loader
Aby wziąć udział w dyskusji,
zaloguj się lub zarejestruj się
loader
Czaty
Заголовок открываемого материала