Dziękujemy! Rejestracja zakończona pomyślnie.
Skorzystaj z linku z wysłanego e-mailem na adres
komputer - Sputnik Polska
Piszą dla nas
Opinie i analizy najważniejszych wydarzeń z Polski i ze świata. Czytaj komentarze ekspertów na tematy gospodarcze, polityczne i społeczne na stronie Sputnika.

Efektowna, ale czy efektywna? Jaka jest izraelska obrona przeciwrakietowa Żelazna Kopuła

© Zdjęcie : Public DomainSystem taktyczny obrony przeciwrakietowej Żelazna Kopuła
System taktyczny obrony przeciwrakietowej Żelazna Kopuła - Sputnik Polska, 1920, 14.05.2021
Subskrybuj nas na
Zdolności obronne państwa żydowskiego są imponujące – zarówno pod względem niezawodności, jak i image'u. Ale czy użycie tych systemów się opłaca i jak można przebić tę tarczę przeciwrakietową?
Podczas obecnego kryzysu na Bliskim Wschodzie z Autonomii Palestyńskiej wystrzelono w kierunku Izraela ponad 1800 niekierowanych rakiet różnych kalibrów. Niektóre z tych pocisków nie dotarły do granic państwa żydowskiego. Jednak według doniesień medialnych około 1200 pocisków miało jednak trafić w cele na terytorium Izraela. Większość z nich została zestrzelona przez izraelski mobilny system obrony przeciwrakietowej na każde warunki pogodowe Żelazna Kopuła (Iron Dome).

Co najmniej 150 kilometrów kwadratowych pod ochroną

Pociski typu Qassam używane przez Palestyńczyków nie są zbyt celne i nie mają dużej skuteczności militarnej, ale mogą spowodować dość poważne uszkodzenia niezabezpieczonych obiektów cywilnych.
W jaki sposób Żelazna Kopuła zapewnia ochronę przeciwrakietową przed tymi pociskami? W skład systemu wchodzi radar do monitorowania sytuacji w powietrzu, który wykrywa i monitoruje lot wystrzelonego pocisku. Tor lotu konwencjonalnego pocisku niekierowanego, takiego jak Grada czy Qassam, jest dość prosty do obliczenia, ponieważ te rakiety nie manewrują.
System obrony powietrznej „Żelazna Kopuła” - Sputnik Polska, 1920, 03.01.2021
Świat
Izrael wysłał do USA „Żelazną Kopułę”
Obliczenia przeprowadza moduł sterujący systemu. Jeśli punkt uderzenia pocisku znajduje się poza osadą lub poza obszarem chronionym, system Żelaznej Kopuły ominie taki pocisk i nie straci na niego amunicji. Jeśli rakieta zagraża chronionemu obszarowi, zostaje w nią wystrzelony pocisk przechwytujący.
Jedna bateria kompleksu rakietowego ma zwykle 3-4 wyrzutnie, z których każda ma 20 pocisków przechwytujących Tamir. Jedna bateria systemu przeciwrakietowego chroni obszar do 150 kilometrów kwadratowych.
Pocisk przechwytujący Tamir to stosunkowo niewielki pocisk kierowany na paliwo stałe, łączący dwa rodzaje naprowadzania – w początkowej fazie lotem pocisku steruje moduł dowodzenia systemu Żelaznej Kopuły, a na końcowym etapie lotu sterowanie jest przekazywane do aktywnej radarowej głowicy naprowadzającej pocisku, tj. rakieta staje się w pełni samonaprowadzana.
Głowica pocisku przechwytującego jest wyposażona w zdalny zapalnik, który zdetonuje pocisk, tworząc chmurę szczątków, zadając maksymalne uszkodzenia pociskowi docelowemu. Oczywiście Żelazna Kopuła może wystrzelić wiele pocisków Tamir w ten sam cel, dopóki nie zostanie zniszczony. I oczywiście taka praca systemu przeciwrakietowego przy dziesiątkach celów na minutę jest możliwa tylko w trybie automatycznym.
System Żelaznej Kopuły działa jak robot obronny, który po aktywacji zaczyna strzelać pociskami przechwytującymi ze swoich wyrzutni, zanim zniszczy cele. Jeżeli wyczerpie się ładunek amunicji którejkolwiek z wyrzutni, to informacja o tym pojawia się odpowiednio wcześnie i przygotowywane jest jego przeładowanie, co trwa zaledwie parę minut. I znowu kontynuowana jest walka przeciwrakietowa. To wszystko wygląda bardzo efektownie. Czy to jest skuteczne? Istnieje wiele wątpliwości na ten temat.

Produkt seryjny w „przystępnej” cenie?

Amerykański międzykontynentalny pocisk balistyczny ICBM na paliwo stałe  Minuteman III. - Sputnik Polska, 1920, 04.05.2021
Świat
USA przetestują pocisk balistyczny Minuteman III

Zacznijmy od kosztu. W prasie można znaleźć informację, że jeden pocisk przechwytujący Tamir kosztuje 25-40 tysięcy dolarów. Najprawdopodobniej liczba ta jest znacznie zaniżona. Jednocześnie koszt takich pocisków raczej nie przekroczy 100 tysięcy dolarów: w końcu mamy do czynienia z produktem masowym i seryjnym.

Oczywiste jest, że takie drogie rakiety są używane przeciwko pociskom i rakietom niekierowanym, których koszt w najlepszym przypadku mierzy się w tysiącach, a nie dziesiątkach tysięcy dolarów. Wydaje się to bardzo nieuzasadnione. Jednak całkowite straty gospodarki od uderzenia jednym pociskiem Qassam, biorąc pod uwagę ewentualne wypłaty z ubezpieczenia, odszkodowania i dodatkowe koszty odbudowy i medycyny sięgają milionów dolarów. Mając to na uwadze, efekt ekonomiczny, nawet przy 70-80% skuteczności systemu obrony przeciwrakietowej Iron Dome, jest dość namacalny.

Dlaczego Żelazna Kopuła również mija cele

Teraz o rzeczywistej skuteczności bojowej. Najbardziej sceptyczne szacunki przeciwników systemu Żelaznej Kopuły (a są tacy) mówią, że jest ona w stanie zniszczyć około 5% pocisków wroga. Liczby te są spekulatywne i trudno je traktować poważnie – gdyby tak było, niezastąpione straty wśród izraelskiej ludności cywilnej mierzyłyby się w zupełnie innych wielkościach. Ale i oświadczenia izraelskich urzędników i wojska o 95% skuteczności wyglądają na lekką przesadę. Najbardziej realistyczny wydaje się wskaźnik skuteczności bojowej 80-90%.
System taktyczny obrony przeciwlotniczej Żelazna Kopuła izraelskiej armii - Sputnik Polska, 1920, 26.03.2018
Świat
Izraelscy żołnierze przez pomyłkę uruchomili „Żelazną Kopułę"
Oczywiście można walczyć z każdą obroną, w tym z Żelazną Kopułą. Jednym ze sposobów radzenia sobie z tego rodzaju kompleksami obronnymi jest po prostu przesycenie obrony atakującymi obiektami – tj. masowe wystrzelenie rakiet. Wydajność bojowa kompleksów takich jak Żelazna Kopuła jest nadal ograniczona i zaczynają mijać cele, gdy jest ich zbyt wiele.
Niemniej jednak musimy przyznać, że jesteśmy świadkami pracy, jak widać, jednego z najskuteczniejszych systemów obrony przeciwrakietowej na świecie. Obrona nie jest prowadzona przed dużymi i niezwykle niebezpiecznymi pociskami R-17 (SCUD) lub irańskimi pociskami średniego zasięgu, a tym bardziej przed taktycznymi pociskami precyzyjnymi typu Iskander. Jest mało prawdopodobne, aby Żelazna Kopuła była tak skuteczna w walce z manewrującymi pociskami hipersonicznymi. Jest to jednak specyficzny system, zaostrzony przede wszystkim pod kątem pocisków Qassam i podobnych. Ale w najnowszej historii nie ma na razie odpowiedników takiej prawdziwej pracy bojowej systemów obronnych.
Aktualności
0
Od najnowszychOd najstarszych
loader
Aby wziąć udział w dyskusji,
zaloguj się lub zarejestruj się
loader
Czaty
Заголовок открываемого материала