Dziękujemy! Rejestracja zakończona pomyślnie.
Skorzystaj z linku z wysłanego e-mailem na adres
Флаги Пакистана и Талибана* на границе двух государств - Sputnik Polska, 1920, 16.08.2021
Afganistan w rękach talibów
Sytuacja w kraju pogorszyła się w pierwszej połowie sierpnia wraz z ofensywą zakazanego w Rosji terrorystycznego ruchu Taliban na duże miasta. 15 sierpnia media poinformowały, że rebelianci kontrolują wszystkie przejścia graniczne, okupowane są opuszczone przez siły rządowe instytucje państwowe.
Taliban w Kabulu - Sputnik Polska

Talibowie, Al-Kaida i ISIS w Afganistanie

Subskrybuj nas na
Georgij Maczitidze, ekspert Grupy ds. Wsparcia Analitycznego i Monitoringu Sankcji wprowadzonych przeciwko ISIS, Al-Kaidzie i Talibanowi* zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ (2014-2019), rosyjski ekspert ds. międzynarodowego terroryzmu w wywiadzie dla Sputnika Afganistan opowiedział o różnicach w ideologii talibów, Al-Kaidy i ISIS.
Dlaczego ISIS nie lubi talibów, jak rozwinie się sytuacja w Afganistanie na tle wycofania wojsk i szybkiej ekspansji talibów, jakie są przyczyny sukcesu talibów, a także jakie interesy Pakistan realizuje w Afganistanie.
– Przez wiele lat pracował Pan w Afganistanie, przez pięć lat był członkiem Grupy ds. Wsparcia Analitycznego i Monitorowania Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ nałożonych na ISIS, Al-Kaidę i Talibów. Jaka jest różnica między tymi grupami?
– Talibowie ideologicznie odziedziczyli ruch deobandyzmu, który powstał w Indiach Brytyjskich i wkroczył do Afganistanu przez Pakistan. W zasadzie byli to uczniowie pakistańskich medres, którzy znaleźli się pod wpływem muzułmańskiej szkoły deobandystycznej. Swoją nazwę zawdzięcza uniwersytetowi w mieście Devaband w połowie XIX wieku na północy Indii. Szkoła deobandystów głosiła walkę z zachodnimi kolonialistami, Brytyjczykami, przeciwko wszelkim ich wpływom, w tym kulturowym. W Afganistanie pod koniec lat osiemdziesiątych pojawiły się pierwsze odgałęzienia talibów. Pierwotnymi członkami ruchu byli studenci medres w prowincjach Helmand i Kandahar. Etnicznie zdecydowaną większość stanowili Pasztunowie. Ideologia ta opierała się na sprawdzonej kombinacji fundamentalistycznej czystości islamu z lojalnością wobec duchowości szejka i odrzuceniem wszystkiego, co zachodnie i nowoczesne. Na tym polega różnica w stosunku do ISIS. Talibowie nabrali kształtu podczas wojny domowej w Afganistanie w 1994 roku. Z pomocą Pakistanu rozpoczęli walkę.
Afgańskie kobiety i dziecko. Fotografia archiwalna - Sputnik Polska, 1920, 16.08.2021
Afganistan w rękach talibów
Iran: Afgańskie kobiety protestują przeciwko talibom
– Czy to był tylko Pakistan, czy też były inne siły?
Głównie Pakistan. Pakistan pomógł także siłami naziemnymi. Zajęli Kabul, doszli do władzy i stworzyli Islamski Emirat Afganistanu. Talibowie wprowadzili dość surowe prawo szariatu: zakazali kina, muzeów, muzyki, ograniczyli prawa kobiet i praktykowali publiczne egzekucje. To był twardy fundamentalizm islamski. Talibów uznały tylko trzy kraje: Pakistan, Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie. Udzielili schronienia Osamie bin Ladenowi, który zorganizował atak terrorystyczny w Nowym Jorku. Potem Amerykanie zażądali wydania go, ale talibowie go nie wydali. Rozpoczęła się operacja. Operacje naziemne były prowadzone przez siły Sojuszu Północnego, chociaż wzięły w nich udział amerykańskie i brytyjskie siły specjalne, a także wsparcie z powietrza. Reżim talibów został obalony. Talibowie udali się do Pakistanu i częściowo do podziemia. Stopniowo zreorganizowali się i rozpoczęli operacje wojskowe przeciwko siłom rządowym. Stany Zjednoczone i koalicja stanęły po stronie rządu. Pakistan stanął po stronie talibów.
MSZ Rosji - Sputnik Polska, 1920, 17.08.2021
Afganistan w rękach talibów
MSZ Rosji: Zajęcie Afganistanu przez talibów to rezultat polityki USA
– Ale pakistański premier Imran Khan powiedział niedawno dziennikarzom, że oskarżenia Pakistanu o wspieranie talibów i Sieci Haqqani są niesprawiedliwe.
Nie mógł powiedzieć nic innego. W maju uczestniczyłem w konferencji na temat Afganistanu w Berlińskiej Szkole Dyplomatycznej. Był profesor z Pakistanu. Mówił też niejasno, że Pakistan, wręcz przeciwnie, chce pomóc.

Talibowie to ruch narodowo-religijny, głównie złożony z Pasztunów, ruch współczesnego fundamentalizmu islamskiego. Jak widzę, przez ostatnie 10 lat talibowie faktycznie odgrywali rolę ruchu narodowowyzwoleńczego z udziałem innych grup etnicznych – Tadżyków i Uzbeków.

Ideologia ISIS jest zakorzeniona w salafizmie, fundamentalistycznym ruchu islamu sunnickiego, a dżihadyzm jest nowoczesną interpretacją islamskiej koncepcji walki. Bronią się przed Zachodem, sekularyzmem. Salafici wierzą w czysty islam, w islam praktykowany przez wczesne pokolenia pod rządami proroka Mahometa. Salafizm wyróżnia się spośród innych islamskich ruchów konserwatywnych i próbuje odtworzyć sposób życia wczesnych muzułmanów. Najważniejsze dla ISIS jest stworzenie kalifatu. W Afganistanie, podobnie jak gdzie indziej, ISIS próbowało osłabić swoich bezpośrednich konkurentów – przede wszystkim talibów. Co więcej, ataki na talibów miały inny cel – jednocześnie uderzyły w Al-Kaidę, ponieważ Al-Kaida w pełni popiera talibów.
Widok na budynek Pentagonu - Sputnik Polska, 1920, 17.08.2021
Afganistan w rękach talibów
Pentagon potwierdza datę wycofania wojsk z Afganistanu
– Czy w Afganistanie jest teraz ISIS? Czy stanowią zagrożenie?
– Jest. Jest też w Iraku, trochę w Syrii. I stanowią.
ISIS zawsze krytykowało talibów za powiązania z pakistańskimi służbami wywiadowczymi. Powiązania talibów z pakistańskimi służbami wywiadowczymi były postrzegane jako dowód na to, że talibowie utracili prawo do reprezentowania ruchu dżihadystycznego. ISIS zawsze sprzeciwiało się nacjonalistycznemu charakterowi ruchu talibów, ponieważ było to sprzeczne z ideami globalnego dżihadu. Trzeba wierzyć w globalny dżihad, a nie angażować się w interesy narodowe. ISIS potępia nauki religijne deobandyzmu, a także uważa, że ​​talibowie odbiegają od prawidłowego rozumienia prawa szariatu. Ich zdaniem talibowie są zbyt pobłażliwi wobec gwałcicieli prawa szariatu, co jest sprzeczne z doktryną odstępstwa od wiary – takfiryzmu, głoszoną przez ISIS. Każdy może być oskarżony o odstępstwo, w tym muzułmanin sunnicki. ISIS nie akceptuje niepisanego kodeksu prawa – kodeksu pasztuńskiego „Pashtunwali”, który odgrywa ważną rolę w życiu talibów. Ich zdaniem utrudnia to skupienie się na globalnym dżihadzie. ISIS uważa, że ​​każdy fundamentalistyczny sunnita powinien żyć w państwie islamskim. Talibowie oferują również Afgańczykom życie w Islamskim Emiracie Afganistanu. Ale z perspektywy ISIS to nie to samo. ISIS przypomina muzułmanom, że kalifat jest jedynym rodzajem rządu, który ma konsekwencje prawne dla całej społeczności muzułmańskiej. Wszyscy muzułmanie muszą uznać jego władcę i przysiąc mu wierność. Centralnym wymogiem religijnym ISIS jest hidżra – migracja na terytorium kalifatu. To była droga do dżihadu, z której nie można było zrezygnować.
Bojownicy Talibana* i lokalni mieszkńcy siedzą w samochodzie Hammer Afgańskiej Armii Narodowej na ulicy w prowincji Dżalalabad 15 sierpnia 2021 roku. - Sputnik Polska, 1920, 17.08.2021
Afganistan w rękach talibów
MKOl prosi Polskę o ewakuację ludzi z Afganistanu
Podstawowa różnica między ISIS a Al-Kaidą polega na wyznaczaniu celów, chociaż ISIS wyłoniło się z Al-Kaidy w Iraku, kierowanej przez jordańskiego terrorystę Al-Zarkawiego. Już wtedy toczył twardą walkę z takfiryzmem wśród sunnickich muzułmanów, dlatego rozstał się z sunnitami w Iraku. Amerykanie, sunnici i szyici również wywierali na niego presję. W 2006 roku zabili go Amerykanie, a organizacja osłabła. Ale potem Abu Bakr al-Baghdadi podniósł ją w 2010 roku i zaczął ją rozwijać.
Al-Kaida od początku była zaniepokojona walką z odległym wrogiem – Stanami Zjednoczonymi. Wierzono, że najpierw trzeba pokonać i osłabić wroga, a potem zbudować kalifat. W 2000 roku bin Laden powiedział, że kalifat jest odległym celem dla przyszłych pokoleń, ale al-Baghdadi przyspieszył ten proces. W przeciwieństwie do Al-Kaidy, ISIS nie postrzega Stanów Zjednoczonych jako głównego celu w najbliższej przyszłości. Głównym zadaniem jest oczyszczenie szeregów muzułmańskiej ummah, nadanie czystości islamowi, rozprawienie się z reżimami w krajach arabskich, które odeszły od islamskiego fundamentalizmu, stworzenie kalifatu, a następnie rozprawienie się z Zachodem. To jest różnica.
Minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow podczas wspólnej konferencji prasowej z ministrem spraw zagranicznych Mongolii Batmunkhiinem Battsegiem po spotkaniu w Moskwie - Sputnik Polska, 1920, 17.08.2021
Ławrow wzywa UE do współpracy w ramach regulacji sytuacji w Afganistanie
– Czy można wierzyć twierdzeniom talibów, że przyjmują osiągnięcia 20 lat? Przecież w mediach często pojawiają się doniesienia, że ​​na kontrolowanych przez talibów terytoriach, obowiązują prawa talibów, które były w latach 90-tych.
W społeczeństwie afgańskim panuje nieufność. Ludzie boją się powrotu lat 90. Przywódcy talibów mają potężnych przeciwników rozmów pokojowych. Są to dwaj zastępcy liderów – Sirajuddin Haqqani i Mulla Yakub. Nie ufają Ashrafowi Ghaniemu i uważają, że konieczne jest wywieranie presji na rząd. Znajdują się w Quetta (stolica prowincji Beludżystan w Pakistanie – red.). Mogą przekroczyć granicę, jechać do Helmand, udzielić wskazówek i wrócić. W Quetta są bezpieczni.

Kiedy Amerykanie polowali na Sirajuddina Haqqaniego, pamiętam, jak Pakistańczycy go przewieźli. Amerykanie mieli porozumienie z Pakistańczykami, że mogą bombardować w strefie plemiennej, a Pakistańczycy zabrali Sirajuddina Haqqaniego i innych poza tę strefę, tam, gdzie Amerykanie nie mogli przeprowadzać nalotów.

Umowa podpisana w Dosze wzmocniła militarną i polityczną pozycję talibów w kraju, a ich militarne sukcesy dodały im skrzydeł. Talibowie jeszcze bardziej zakorzenili się w swoim pragnieniu podążania za swoim scenariuszem. Ale też uargumentowali swoje pomysły. Dlaczego sprzeciwiali się idei władz „najpierw wybory, potem rząd”? Ponieważ konieczne było zaprzestanie walk, co oznaczałoby demobilizację bojowników talibów na kilka miesięcy. Nie udałoby się ich później zebrać. Po drugie, talibowie potrzebowali czasu na integrację ze społeczeństwem, ale tego czasu nie mieli. Ostatnio głównymi żądaniami Talibanu* jest uwolnienie uwięzionych talibów i zniesienie sankcji ONZ.
Ambasada Rosji w Kabulu - Sputnik Polska, 1920, 16.08.2021
Afganistan w rękach talibów
Talibowie objęli ochroną rosyjską ambasadę w Kabulu
– Dlaczego talibowie mieliby być wykluczeni z list sankcyjnych ONZ? Na przykład Kabułow powiedział, że żyją z tymi listami od wielu lat i jest to akt czysto symboliczny, który ma znaczenie psychologiczne.
Można ich zatrzymać na każdym lotnisku, gdy zezwolenie na przemieszczanie się utraci ważność (tymczasowe zezwolenie Rady Bezpieczeństwa ONZ na przemieszczanie się niektórych członków Talibanu* – red.). Z moralnego punktu widzenia ma to znaczenie. Nie widzą siebie jako terrorystów, widzą siebie jako powstańców. Niedawno ogłosili nowe warunki – gotowość do złożenia broni w przypadku dymisji Ghaniego i utworzenie nowego rządu akceptowanego przez wszystkich Afgańczyków. Myślę, że zrobiono to pod presją Pakistanu.
Pojawiły się doniesienia, że ​​na spotkaniu w Quetta podjęto decyzję o aresztowaniu i egzekucji Aszrafa Ghaniego, Abdullaha Abdullaha i Hamida Karzaja po zdobyciu Kabulu. Ich relacje z Karzajem pogorszyły się.
Bojownik Talibanu* na ulicy w afgańskim mieście Herat - Sputnik Polska, 1920, 17.08.2021
Opinie
Afganistan – klęska marzeń o nowoczesnym państwie
– Czemu?
Nie podobało im się, że kluczył, potępiał działania talibów, popierał Aszrafa Ghaniego. Talibowie postanowili z niego zrezygnować.
– Czego chce Pakistan?
– Jednym z celów jest posiadanie w Afganistanie lojalnego rządu, dzięki któremu możliwe jest rozwiązywanie kwestii politycznych i gospodarczych: uzgodnienie uznania linii Duranda za granicę afgańsko-pakistańską, podział wód.
Najważniejsze dla Pakistanu jest zapobieganie umacnianiu się Indii w Afganistanie, ponieważ obawiają się wojny na dwóch frontach – z Kaszmiru i Afganistanu. Islamabad popiera wycofanie obcych wojsk, popiera porozumienie z Dohy.
Flaga Pakistanu i flaga talibów widoczne na tylnym planie, kiedy ludzie kierują się do Afganistanu na przejściu granicznym Brama Przyjaźni w pakistańsko-afgańskim mieście granicznym Ćaman, Pakistan 15 sierpnia 2021 roku. - Sputnik Polska, 1920, 16.08.2021
Piszą dla nas
Nauki z Afganistanu
Teraz, gdy obce wojska wycofują się, Islamabad okazuje poparcie dla rozmów pokojowych i zachęca talibów do kontynuowania negocjacji. Pakistańczycy próbują przekonać talibów do udziału w tymczasowej koalicji rządowej, ograniczenia przemocy i wstrzymania ognia.
Nie wiadomo, jak zachowają się talibowie, jeśli dojdą do władzy, czy staną się bardziej niezależni od Pakistanu, polegając na innych krajach. Czy inne kraje im pomogą, biorąc pod uwagę, że kraje zachodnie twierdzą, że nie poprą talibów, jeśli dojdą oni do władzy siłą? Czy zgodzą się uznać linię Duranda? Jaki będzie ich stosunek do grup ekstremistycznych pochodzenia pakistańskiego w Afganistanie i do ISIS?
*Organizacja terrorystyczna zakazana w Rosji.
Aktualności
0
Od najnowszychOd najstarszych
loader
Na żywo
Заголовок открываемого материала
Aby wziąć udział w dyskusji,
zaloguj się lub zarejestruj się
loader
Czaty
Заголовок открываемого материала