Dziękujemy! Rejestracja zakończona pomyślnie.
Skorzystaj z linku z wysłanego e-mailem na adres
komputer - Sputnik Polska, 1920
Piszą dla nas
Opinie i analizy najważniejszych wydarzeń z Polski i ze świata. Czytaj komentarze ekspertów na tematy gospodarcze, polityczne i społeczne na stronie Sputnika.

Radziecki projekt w nowej odsłonie, czyli dywagacje o nowym systemie obrony przeciwlotniczej S-550

© Sputnik . Sergey MalgavkoWojskowa Akademia Obrony Powietrzno-Kosmicznej im. Żukowa przygotowuje specjalistów do obsługi systemów rakietowych S-500
Wojskowa Akademia Obrony Powietrzno-Kosmicznej im. Żukowa przygotowuje specjalistów do obsługi systemów rakietowych S-500  - Sputnik Polska, 1920, 14.11.2021
Subskrybuj nas na
ZSRR nie był w stanie w pełni odpowiedzieć na „Gwiezdne Wojny” Stanów Zjednoczonych, a potem całkowicie się rozwalił. Wygląda jednak na to, że niektóre osiągnięcia wojskowe późnego okresu radzieckiego można zaktualizować jeszcze dziś i tym samym zapewnić niezawodną kopułę antyrakietową.
Kilka dni temu prezydent Rosji Władimir Putin podczas spotkań z kierownictwem MON i przedsiębiorstwami kompleksu wojskowo-przemysłowego podkreślił znaczenie zaopatrzenia Sił Zbrojnych Rosji w systemy obrony przeciwlotniczej S-350, S-500 i S-550.
Systemy obrony przeciwlotniczej S-350 Witiaź i S-500 Prometeusz są już dobrze znane, także w mediach, ale system S-550 w tym wymiarze oficjalnie pojawia się w mediach po raz pierwszy.
Nie jest jeszcze jasne, co dokładnie kryje się za nowym indeksem S-550. Należy jednak zauważyć, że system z takim właśnie oznaczeniem był opracowywany w ostatnich latach istnienia ZSRR i miał radykalnie zmienić możliwości obrony przeciwrakietowej kraju. Uporządkujmy zatem informacje.

Symetryczna i asymetryczna odpowiedź ZSRR

W 1981 roku uruchomiono projekt mobilnego systemu obrony przeciwrakietowej krótkiego zasięgu S-550. Rozwój opierał się na doświadczeniach tworzenia systemu obrony przeciwrakietowej S-225 Azow, który został stworzony i przetestowany pod koniec lat 60. – w połowie lat 70. na poligonie Sary-Szagan (Kazachstan).
W tamtych latach testowanie i rozmieszczenie mobilnego systemu antyrakietowego stanowiłoby naruszenie układu o ograniczeniu systemów rakiet antybalistycznych między ZSRR a Stanami Zjednoczonymi. Dlatego też pierwszy prototyp systemu tworzony był w wersji stacjonarnej, gdzie skomplikowane wyposażenie umieszczono w nieruchomych kontenerach. Osobno utworzono kontener radiolokacyjnego systemu naprowadzania, stanowisko dowodzenia z miejscem dla operatorów systemu oraz centrum obliczeniowe.
Zrozumiałe, że przy przejściu od testów do użytkowania kontenery stacjonarne mogłyby zostać przekształcone na mobilne (tj. przerzutowe), co umożliwiłoby szybkie przenoszenie systemu obrony przeciwrakietowej w dowolne miejsce kraju.
W 1985 roku zatwierdzono duży program rozwoju systemów obrony przeciwrakietowej, który przewidywał prace nad jedną z części „radzieckiej odpowiedzi SDI” – mowa o programie Inicjatywy Obrony Strategicznej (American Strategic Defense Initiative), który jest również nazywany program „Gwiezdne Wojny”. Stany Zjednoczone planowały rozmieszczenie potężnego systemu obrony przeciwrakietowej w przestrzeni kosmicznej, który mógłby postawić pod znakiem zapytania odwetowe uderzenie rakietą nuklearną Sowietów.
Radar S-500 na podwoziu KamAZ - Sputnik Polska, 1920, 09.11.2021
Rosja
Szojgu: Rosja pracuje nad systemem rakietowym S-550
ZSRR przygotowywał asymetryczną odpowiedź w postaci nowych kompleksów strategicznych systemów rakietowych oraz symetryczną – poprzez rozwój własnych systemów obrony przeciwrakietowej. Prace prowadzono na kilku kierunkach jednocześnie: na ziemi opracowywano system obrony przeciwrakietowej A-135, w kosmosie planowano opracować system obrony przeciwrakietowej SK-1000 z umieszczeniem części elementów bojowych na orbicie kosmicznej.
Kolejnym elementem dużego programu budowy tarczy antyrakietowej późnego ZSRR miał być wspomniany już mobilny system obrony przeciwrakietowej S-550. Pod względem swoich możliwości był zbliżony do systemu obrony przeciwrakietowej A-135, ale był znacznie bardziej kompaktowy.

Kopuła antyrakietowa przeciwko głowicom bojowym

Produkcja komponentów do testów nowego systemu obrony przeciwrakietowej S-550 rozpoczęła się w 1985 roku. Trzy lata później wyprodukowano już stanowisko dowodzenia i systemy obliczeniowe nowego kompleksu, montowano system radarowy z obrotową anteną radarową z widokiem 360 stopni.
Na rok 1990 na tym samym poligonie Sary-Szagan zaplanowano rozpoczęcie testów w wersji kompleksu stacjonarnego, aby nie wychodzić poza ramy układu o ograniczeniu systemów obrony przeciwrakietowej. Jednak pod koniec lat 80., prawdopodobnie w wyniku problemów gospodarczych i/lub pokojowej polityki Gorbaczowa, postanowiono przerwać prace nad nowym kompleksem. A po rozpadzie ZSRR wyposażenie prototypu systemu S-550 zostało zdemontowane.
Biorąc pod uwagę, że system S-550 powstał jako system obrony przeciwrakietowej krótkiego zasięgu i musiał wykorzystać doświadczenia w tworzeniu rakietowego pocisku antybalistycznego PRS-1 (53T6) systemu obrony przeciwrakietowej A-135, można przyjąć że kompleks powinien był zapewnić kopułę antyrakietową o wysokości do 100 km i promieniu do 100-150 km nad bronionym obiektem. Kopuła ta miała chronić obiekt przed atakiem dowolnego pocisku balistycznego i dowolnego zestawu głowic ze środkami przełamania obrony przeciwrakietowej.

Liczy się nie wygląd, lecz funkcjonalność

Nie ma żadnych informacji na temat współczesnego wyglądu kompleksu S-550, ale można przypuszczać, że koncepcja mobilnego systemu obrony przeciwrakietowej S-550 z lat 80. i 90. została opracowana na nowo w oparciu o system obrony powietrznej S-500 Prometeusz, który sam w sobie ma zdolności przeciwrakietowe.
Innymi słowy, S-550 mógłby wyglądać jak bardziej kompaktowy Prometeusz zmodernizowany poprzez zastosowanie specjalistycznego radaru przeciwrakietowego.
Jednak liczy się przede wszystkim nie wygląd, ale funkcjonalność. Można założyć, że S-500 i S-550 podzielą się obowiązkami.
Zakładam, że S-500 będzie odpowiadał za obronę przeciwlotniczą i głowice hipersoniczne, które w przyszłości mogą pojawić się u potencjalnych przeciwników Rosji, w tym USA. Natomiast ​​S-550 będzie działał na kierunku strategicznej broni uderzeniowej, czyli na głowicach pocisków balistycznych dalekiego zasięgu.
Moskiewski Kreml - Sputnik Polska, 1920, 12.11.2021
Rosja
Ławrow komentuje oskarżenia o udział Rosji w kryzysie migracyjnym

S-550 został zniszczony?

To tylko jedna z wersji. W prasie pojawia się wiele hipotez dotyczących S-550.
Logiczna: na przykład, że S-550 ze zwiększoną amunicją i mniejszym zasięgiem w porównaniu do S-500 będzie mniej więcej tym, czym jest S-350 w porównaniu do S-300.
Egzotyczna: podobno jedyny prototyp S-550 został zniszczony w odległym 1992 roku.
I najrozsądniejsza: musimy poczekać, aż państwo przekaże oficjalne informacje o projekcie.
Sputnik jest już w Telegramie! Dołącz do naszego kanału i jako pierwszy otrzymuj ciekawe informacje o tym, co się dzieje na świecie! Więcej na temat możliwości aplikacji Telegram tutaj.
Aktualności
0
Od najnowszychOd najstarszych
loader
Aby wziąć udział w dyskusji,
zaloguj się lub zarejestruj się
loader
Czaty
Заголовок открываемого материала