09:08 26 Marzec 2017
Na żywo
    Flaga Iranu nad Teheranem

    Czy Europa może polegać na Iranie?

    © Fotolia/ Borna_Mir
    Gospodarka
    Krótki link
    1921270

    Iran czeka na znak ze strony wspólnoty międzynarodowej, aby zacząć eksportować produkcję naftową i gazową na europejski rynek. Czy Iran okaże się w najbliższym czasie alternatywą dla Rosji w sferze dostaw energetycznych do Europy?

    Według doniesień irańskiej agencji informacyjnej IRIB, Iran przechowuje ponad 20 milionów baryłek ropy naftowej w supertankowcach, które stoją zakotwiczone w irańskich portach, ponieważ ciagle jeszcze obowiązują zachodnie sankcje na eksport irańskiej ropy naftowej. Zdaniem analityków, ta ropa naftowa będzie skierowana do konsumentów od razu po osiągnięciu porozumienia odnośnie irańskiego programu jądrowego. Według danych Thomson Reuters, w zeszłym miesiącu na redzie stało 14 supertankowców, 9 z nich było całkowicie wypełnionych surową ropą naftową, a pozostałe mniej więcej w 60 %. Ponadto, Iran arenduje składy naftowe w Chinach, w których także przechowywana jest irańska ropa naftowa. 

    Podobna sytuacja dotyczy eksportu irańskiego gazu ziemnego. Iran aktywnie rozpatruje warianty jego eksportu. A biorąc pod uwagę, że Europa dąży do dywersyfikacji źródeł surowców energetycznych, Iran może zaspokoić część zapotrzebowania na gaz na kontynencie.  

    Na ile realne są plany Teheranu? Rosja i Iran to dwa państwa dysponujące największymi udokumentowanymi zapasami gazu ziemnego na świecie. Jednak cyfry dotyczące jego produkcji i eksportu w obu państwach znacznie się różnią. W 2013 roku Rosja wydobyła ponad 480 miliardów metrów sześciennych gazu, a Iran około 160 miliardów. Eksport gazu w Rosji wyniósł około 200 miliardów metrów sześciennych, a w Iranie – około 10 miliardów. 

    Teheran postawił na gaz w celu zastąpienia nim produktów ropopochodnych na rynku krajowym, doprowadzając rozmiar gazu w konsumpcji energetycznej państwa do jednego z najwyższych na świecie – 60 %. Oszczędzając w ten sposób ropę naftową, Iran zwiększył jej ilość eksportową, co jest o wiele korzystniejsze. Jednak i potencjał wzrostu wydobycia gazu w tym państwie jest zauważalny: do 2020 roku – do 215 miliardów metrów sześciennych, co pozwoli Iranowi eksportować rocznie do 35 miliardów metrów sześciennych gazu. 

    Te rachunki zostały zauważone przez Brukselę. Bruksela już od dawna szuka alternatywy dla rosyjskiego gazu. W kuluarach Unii Europejskiej zauważono, że Iran wchodzi w grupę priorytetów jako jeden ze środków średniej perspektywy, które pomogłyby obniżyć uzależnienie od rosyjskich dostaw gazu. Irański gaz może z łatwością docierać do Europy, jeśli zaistnieje taka chęć. Ale na dzień dzisiejszy tych chęci jest niewiele. 

    Istnieją dwa główne problemy: polityczny i techniczny. 

    Polityczny jest nierozerwalnie związany z obowiązującymi wobec Iranu sankcjami. Choć swoją rolę odegrał też czynnik ukraiński. Nieprzypadkowo już od wiosny USA zaczęły przez palce patrzeć na niektóre naruszenia antyirańskich sankcji ze strony sojuszników, a latem same ogłosiły zniesienie niektórych z nich ze względu na postęp w rozmowach o irańskim programie jądrowym. Chęć wykorzystać irańskie zasoby przeciwko Rosji wyraźnie popycha Zachód w kierunku kompromisów w zakresie programu jądrowego i zmiękczenia obowiązujących sankcji. 

    Tzw. problemy techniczne składają się z kilku aspektów. Gaz do Europy Iran może dostarczać rurociągami lub w postaci ciekłej tankowcami, w tym celu należy stworzyć zakłady jego produkcji oraz flotyllę tankowców. Do tego potrzebne są ogromne pieniądze, oraz przede wszystkim zagraniczne inwestycje. Konieczne są także rozwiązania techniczne i odpowiednia baza prawna. Według obliczeń analityków, na stworzenie warunków dla dostaw irańskiego gazu do Europy na wielką skalę potrzeba nawet 8 lat z chwili zniesienia sankcji. A to oznacza, że znów wszystko zwodzi się do kwestii czasowych. 

    W krótkoterminowej perspektywie Iran nie może jeszcze być rozpatrywany jako alternatywa dla Rosji w sferze dostaw energetycznych. W średniej perspektywie wszystko zależeć będzie od sytuacji na świecie oraz na Bliskim i Środkowym Wschodzie, a także od rozkładu sił w samym Iranie, czyli od wewnętrznej i zagranicznej polityki Teherana. Dlatego coraz częstsze w ostatnim czasie doniesienia o mozliwości eksportu irańskiej ropy naftowej i gazu do Europy należy rozpatrzywać jako epizod delikatnej i trudnej gry wielu graczy na arenie światowej. 

    Zobacz również:

    MSZ Iranu uważa za kłamliwe przemówienie Netanjahu o irańskim programie jądrowym
    Uliukajew: koncerny naftowe Rosji zwiększą wydobycie ropy naftowej w Egipcie
    "Córka" Gazpromu w 2015 roku ułoży pierwsze kilometry rurociągu Siła Syberii
    Tagi:
    ropa naftowa, gaz, Iran
    Standardy społecznościDyskusja
    Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
    • Komentarz

    Wszystkie komentarze

    Pokaż nowe komentarze (0)