11:52 04 Marzec 2021
Nauka I tech
Krótki link
140
Subskrybuj nas na

Paleontolodzy odkryli „brakujące ogniwo” między dawnymi owadami bioluminescencyjnymi a współczesnymi świetlikami - wyjątkowo dobrze zachowanego chrząszcza,  otoczonego bursztynem sto milionów lat temu. Wyniki badań na ten temat opublikowano w „Proceedings of the Royal Society B”.

Świecące chrząszcze - świetliki, chrząszcze złociste, fengodidy i ich krewni, łącznie ponad 3500 opisanych gatunków - to najczęściej występujące bioluminescencyjne zwierzęta lądowe. Używają światła do odstraszania drapieżników, wabienia samic, a niektóre samice także do wabienia i zjadania niczego niepodejrzewających samców.

Większość świecących chrząszczy należy do gigantycznej nadrodziny Elateroidea, liczącej około 24 000 znanych gatunków. Tysiące innych gatunków czeka na opisanie. Historycznie, pomimo różnorodności gatunkowej, ewolucja bioluminescencji chrząszczy jest nadal słabo poznana, dlatego ważnym wydarzeniem paleontologicznym jest odkrycie przez chińskich, brytyjskich i czeskich naukowców dobrze zachowanego świecącego chrząszcza z okresu kredy.

Wiele chrząszczy produkujących światło jest dość małych i ma miękkie ciało, więc ich zapis kopalny jest znikomy

- twierdzi jeden z autorów badania, dr Chenyang Cai, w komunikacie prasowym Uniwersytetu w Bristolu. „Jednak ta nowa skamielina znaleziona w bursztynie z północnej Birmy, jest wyjątkowo dobrze zachowana, nawet narząd świetlny nie jest uszkodzony”.

Według autorów obecność narządu świetlnego na brzuchu samca owada, któremu naukowcy nadali nazwę Cretophengodes azari, sugeruje, że chrząszcze były w stanie emitować światło 100 milionów lat temu.

- Nowo odkryta skamielina, zachowana w bursztynie z realistyczną dokładnością, przedstawia wymarłego krewnego żyjących rodzin Rhagophthalmidae i Phengodidae - mówi Yan-Da Li z Instytutu Geologii i Paleontologii w Nanjing i Uniwersytetu w Pekinie, który także brał udział w badaniu.

Elateroidea to jedna z najbardziej zróżnicowanych grup chrząszczy, z którą entomologom zawsze było bardzo trudno sobie poradzić, zwłaszcza, że ważne innowacje anatomiczne ewoluowały wiele razy niezależnie w niepowiązanych grupach. Odkrycie nowej rodziny skamieniałości chrząszczy elateroidalnych ma ogromne znaczenie, dlatego ważne jest, aby rzucić światło na ewolucję tych niesamowitych owadów

- zauważa współautor Erik Tihelka ze Szkoły Nauk o Ziemi.

Autorzy sugerują, że produkcja światła pierwotnie rozwinęła się w miękkich i wrażliwych larwach chrząszczy jako mechanizm obronny odstraszający drapieżniki.

Szczątki kopalne pokazują, że w okresie kredy produkcja światła została przejęta również przez dorosłe osobniki. W ten sposób zaczęła pełnić inne funkcje, takie jak znajdowanie partnerów

- wyjaśnia Robin Kundrata, ekspert ds. chrząszczy elateroidowych z Uniwersytetu Palackiego w Czechach.

Co ciekawe, samce i samice nowego gatunku prawdopodobnie różniły się znacznie pod względem wyglądu i wielkości, tak jak u współczesnego chrząszcza czerwonoskrzydłego Platerodrilus, którego bezskrzydłe samice są znane jako „chrząszcze-trylobity”.

Zobacz również:

Owady przyszłością dla ludzkości?
Prawie 500 owadów i gadów w mieszkaniu: niezwykłe hobby uczennicy z Rosji
Tagi:
badania, paleontologia, nauka
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz