17:37 10 Kwiecień 2021
Nauka I tech
Krótki link
140
Subskrybuj nas na

Zgodnie z wynikami nowych badań przeprowadzonych przez amerykańskich naukowców większość wody, która wcześniej pokrywała powierzchnię Marsa, nie uciekła w kosmos, jak sądzono do tej pory, ale znajduje się w minerałach, które tworzą skały planety.

Wyniki badania zostały opublikowane w czasopiśmie „Science”. 

Dane geologiczne i geomorfologiczne wskazują, że na dawnym Marsie znajdowały się duże ilości wody w stanie ciekłym. Suche koryta rzek, dorzecza dawnych jezior i oceanów są nadal zachowane na powierzchni Czerwonej Planety. Tradycyjnie uważa się, że większość wody opuściła Marsa z powodu słabej grawitacji podczas pierwszego miliarda lat istnienia planety.

Naukowcy z Kalifornijskiego Instytutu Technologii i Laboratorium Napędów Odrzutowych NASA zakwestionowali tę hipotezę. Obliczyli, że około cztery miliardy lat temu Mars miał wystarczająco dużo wody, aby pokryć całą planetę oceanami o głębokości od 100 do 1500 metrów. Pod względem objętości odpowiada to mniej więcej połowie Oceanu Atlantyckiego na Ziemi.

Emisje do powietrza nie mogą w pełni wyjaśnić danych, które posiadamy o tym, ile wody kiedyś istniało na Marsie

- powiedziała szefowa badań Eva Scheller w komunikacie prasowym Kaliforniijskiego Instytutu Technologicznego.

Autorzy - wykorzystując zestaw metod jak analiza składu chemicznego obecnej atmosfery i skorupy planety, analiza meteorytów, dane z łazików i orbiterów - oszacowali objętość wody we wszystkich jej formach (para, ciecz i lód), zamknięte w skorupie Marsa dzisiaj, a także za pomocą stosunku izotopowego deuteru do wodoru w atmosferze i skałach - tempa jego utraty w toku historii geologicznej.

Modelowanie wykazało, że w okresie od około 4,1 do 3,7 miliarda lat temu objętość wody na powierzchni Marsa zmniejszyła się o 40–95%, podczas gdy 30–99% wody marsjańskiej było wchłaniane przez minerały podczas hydratacji. W następstwie tego pewna ilość wróciła z gazami wulkanicznymi, ale - jak twierdzą naukowcy - to nie wystarczyło, aby przywrócić hydrosferę planety.

Kiedy woda wchodzi w interakcję ze skałami dochodzi do wietrzenia lub nawodnienia, to znaczy skały gromadzą wodę. Proces ten zachodzi zarówno na Ziemi, jak i na Marsie. Jednak ponieważ Ziemia jest aktywna tektonicznie, stara skorupa nieustannie rozpuszcza się w płaszczu i przywraca wodę do atmosfery poprzez wulkanizm. Mars jest nieaktywny tektonicznie, dlatego „wysychanie” powierzchni nastąpiło tutaj nieodwołalnie.

Cała ta woda została odizolowana dość wcześnie, a potem już nigdy nie wróciła

- wyjaśnia Eva Scheller.

Wyciek z atmosfery wyraźnie odegrał rolę w utracie wody, ale wyniki ostatnich dziesięciu lat misji na Marsa wskazują, że istnieje ogromny rezerwuar nawodnionych minerałów, których powstanie zdecydowanie zmniejszyło dostępność wody w czasie

-  dodaje Bethany Ehlmann, profesor planetologii i wicedyrektor Instytutu Badań Kosmicznych im. Kecka.

Autorzy planują kontynuować badanie procesów, w wyniku których woda powierzchniowa Marsa jest zatrzymywana w skałach, przy użyciu eksperymentów laboratoryjnych symulujących procesy wietrzenia Marsa, a także analizując nowe dane z łazika Perseverance.

Zobacz również:

6,5 metra w ciągu 33 minut. Łazik Perseverance „przespacerował się” po powierzchni Marsa
Łazik Perseverance nagrał dźwięk wydawany przez swój laser na Marsie
Tagi:
NASA, kosmos, badania, woda, Mars
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz