Nauka I tech
Krótki link
1200
Subskrybuj nas na

Brazylijscy naukowcy przejrzeli publikacje naukowe na temat przeciwwirusowego działania kurkuminy, naturalnego alkaloidu znajdującego się w korzeniu kurkumy, zioła z rodziny imbirowych.

Autorzy uważają kurkuminę za potencjalnie skuteczny i bezpieczny lek przeciwko koronawirusowi i sugerują stosowanie jej w lekach nanostrukturalnych. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie "Biomedicine and Pharmacotherapy".

Podczas gdy globalne wprowadzenie szczepionek COVID-19 postępuje w imponującym tempie, pandemia jest daleka od zakończenia, a naukowcy nadal poszukują alternatywnych środków przeciwwirusowych.

Właściwości lecznicze kurkuminy są dobrze znane. Jej działanie zostało opisane w wielu badaniach jako przeciwzapalne, przeciwnowotworowe, przeciwutleniające i przeciwwirusowe, a jej tolerancja i bezpieczeństwo zostały udowodnione.

Stosowanie kurkuminy jako środka przeciwwirusowego wynika z jej zdolności do hamowania enzymów wirusowych, a także modulowania stanu zapalnego wywołanego infekcją. Reguluje transkrypcję i regulację wirusów,  z wysoką skutecznością wiąże się z główną proteazą wirusową, która odgrywa kluczową rolę w replikacji, a także hamuje przyłączanie się wirusa i wnikanie do komórki gospodarza.

Jej zakres działania przeciwwirusowego rozciąga się na wirusy zapalenia wątroby typu C, ludzki niedobór odporności (HIV), Epsteina-Barr i grypy A. W kilku badaniach wykazano, że hamuje proteazę wirusową skuteczniej niż inne produkty naturalne, w tym kwercetyna lub leki, takie jak chlorochina i hydroksychlorochina. Pozwala to znacznie szybciej zmniejszyć obciążenie wirusem w komórce człowieka niż w przypadku innych leków hamujących, a tym samym zapobiega postępowi choroby.

Jeśli chodzi o nowego koronawirusa SARS-CoV-2, istnieją badania pokazujące, że kurkumina blokuje interakcję między wirusem a ludzkimi komórkami docelowymi, hamując zarówno wirusowe białko spike, przez które przyczepia się do komórki, jak i receptory ACE2, przez które wirus dostaje się do komórki.

Jest jednak problem - nie można bezpośrednio stosować kurkuminy, gdyż jest słabo rozpuszczalna w wodzie i jest wyjątkowo niestabilna w środowisku kwaśnym i zasadowym - po podaniu doustnym szybko się rozkłada i jest wydalana przez jelita i wątrobę.

Herbata z cytryną i imbirem
© Depositphotos / alexraths
Autorzy proponują przezwyciężenie tej przeszkody poprzez stworzenie nanostrukturalnych systemów dostarczania kurkuminy, w których jako nośniki wykorzystywane będą nanoemulsje, nanożele, micele, nanocząsteczki i liposomy. Takie nośniki zapobiegają metabolicznemu rozkładowi kurkuminy, zwiększają jej rozpuszczalność i pomagają jej przemieszczać się przez błony biologiczne.

Zdaniem autorów szczególnie obiecujące są nanocząsteczki posiadające własne mechanizmy działania przeciwwirusowego. W zależności od grupy funkcyjnej i rodzaju zastosowanych nanocząstek mogą zmieniać strukturę kapsydu wirusa, hamować przyczepianie się i wnikanie wirusa do komórek oraz zapobiegać jego replikacji.

Obecnie istnieją już co najmniej trzy dostępne na rynku preparaty nanostrukturalne zawierające kurkuminę. Wykazały zdolność modulowania odpowiedzi immunologicznej, zmniejszania objawów chorób wirusowych i przyspieszania powrotu do zdrowia. Autorzy wzywają do jak najszybszego przeprowadzenia badań klinicznych tych preparatów przeciwko COVID-19.

Zobacz również:

Którą szczepionkę na koronawirusa wybrać? Polacy stawiają na Pfizera
Koronawirusa czy kary boskiej: czego Polacy boją się bardziej?
Tagi:
nauka
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz