14:05 27 Październik 2020
Opinie
Krótki link
Autor
31739
Subskrybuj nas na

Od kilkunastu lat w Polsce niezależnie od tego, kto sprawuje władzę, lansuje się tezę, że po zakończeniu II wojny światowej jednych okupantów zastąpili inni: na zmianę hitlerowcom przyszli ponoć funkcjonariusze NKWD. Zasada „celowości politycznej” triumfuje nad faktami przekreślając prawdziwą historię.

“Związek Radziecki przez całe dziesięciolecia narzucał rozwiązania, które hamowały rozwój polskiej nauki i techniki” - pisze Newsweek Polska. 

Profesor Wojciech Morawski próbuje udowodnić, że Moskwa pozbawiła samowystarczalności powojennej Polski, całkowicie uzależniając kraj od  ZSRR.

Sputnik zebrał niektóre fakty na temat współpracy gospodarczej Związku Radzieckiego i Polskiej Republiki Ludowej, które być może pomogą spojrzeć na sytuację pod nieco innym kątem.

Po pokonaniu hitlerowców

17 stycznia 1945 roku Armia Czerwona wyzwoliła spod okupacji hitlerowskiej Warszawę i już miesiąc później rząd ZSRR podjął decyzję ws. udzielenia pomocy materialno-technicznej przy odbudowie polskiej stolicy.

Państwowy Komitet Obrony ZSRR na mocy rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 1945 roku zobowiązał dowództwo zabezpieczenia logistycznego Armii Czerwonej do przekazania Rządowu Tymczasowemu Polski „rogacizny – 40 tys. sztuk, młodego bydła - 50 tys., owiec – 40 tys., świń – 20 tys.” w celu przydzielenia ich osobom przesiedlonym i ubogim gospodarstwom rolnym.

Ten sam dokument zakładał wysłanie do Polski 150 tys. ton chleba, kilkudziesięciu milionów metrów tkanin, kilkudziesięciu tysięcy ton bawełny i innych towarów. I to w czasie, kiedy Niemcy, wycofując  się z terytorium Związku Radzieckiego podpalali pola, zabijali czy kradli bydło i de facto zniszczyli najbardziej urodzajne regiony rolnicze kraju.

Po wyzwoleniu Polski przez Armię Czerwoną Związek Radziecki przystąpił do realizacji zakrojonego na szeroką skalę programu w ramach odbudowy gospodarki tego kraju. Co istotne, radziecki rząd działał, poświęcając często swoje własne interesy w celu przwrócenia świetności polskiego kraju, który znów odzyskał niepodległość.

Warszawa z radzieckiego cementu i cegły

Oto tylko niektóre dane. Na Konferencji w Poczdamie ZSRR oficjalnie zrezygnował na korzyść Polski ze wszystkich roszczeń do niemieckiego mienia i innych aktywów na polskim terytorium, przekazując jej także rozległe ziemie niemieckie.

W okresie od marca do listopada 1945 roku Związek Radziecki przekazał artykuły spożywcze na sumę ponad 1,5 mld rubli, co pozwoliło uniknąć masowego głodu, a także lekarstwa, paliwo oraz zboża do zasiewu. Jednostki sanitarne Armii Czerwonej zarejestrowały ponad 3,5 tys. osób chorych wśród miejscowej ludności, wyleczyły w szpitalach wojskowych prawie 3 tys. osób i zdezynfekowały chlorem 16 tys. studni.

Kolejarze wojskowi odbudowali ponad 4 tys. km torów. Zbudowano i wyremontowano 20 km mostów, a polskim rolnikom bezzwrotnie przekazano technikę i inwentarz.

Udział w odbudowie zniszczonej przez Niemców Warszawie brali radzieccy specjaliści. Sowieccy architekci, korzystając z dokumentów, znajdujących się w archiwach ZSRR, pomagali w opracowaniu i realizacji skomplikowanego i drogiego projektu w ramach  odtworzenia wizerunku stolicy kraju.

Polscy eksperci mówili, że połowa odbudowanej Warszawy składa się z radzieckiego cementu i cegieł. W latach 1952-1955 siłami 3,5 tys. radzieckich budowniczych powstał 42-piętrowy Pałac Kultury i Nauki o wysokości 230,68 metrów, który został przekazany w prezencie polskiemu narodowi. Do tej pory jest to najwyższy budynek w Polsce.

Odbudowa polskiego przemysłu

W 1948 roku Warszawa zawarła z Moskwą porozumienie ws. de facto bezzwrotnych dostaw radzieckiego sprzętu przemysłowego na sumę prawie pół miliarda dolarów.

W ramach radzieckiej części reparacji wojennych, które miały wypłacić Niemcy, Polska otrzymała pomoc finansową i materialno-techniczną na sumę około 1 mld dolarów (głównie pod postacią różnego sprzętu przemysłowego i rolniczego oraz mienia).

Kiedy w 1947 roku rządy Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Francji zakończyły dostawy reparacyjne do Związku Radzieckiego z zachodnich stref okupacji Niemiec, Polska cały czas otrzymywała je ze strefy wschodniej, a później z NRD.

Pod koniec 1949 roku wielkość produkcji przemysłowej Polski przewyższała wskaźniki z 1938 roku o prawie 70%. Pierwszy trzyletni plan odbudowy polskiej gospodarki udało się zrealizować przed czasem, po czym w Polsce rozpoczął się sześcioletni etap industrializacji (1950-1955).
Kapitalistyczne przywileje socjalistycznej gospodarki w Polsce

Należy podkreślić, że w odróżnieniu od ZSRR i innych państw Europy Wschodniej, wchodzących do Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej, Polsce udało się podążać swoją własną drogą rozwoju.

Żadnej masowej kolektywizacji wsi nie było – z 20 mln hektarów ziem rolnych ponad 14 mln hektarów znajdowało się w rękach prywatnych.

Od połowy lat 50. w związku z odbudową polskiej gospodarki nie było już potrzeby jednostronnej pomocy materialno-technicznej i finansowej ze strony Związku Radzieckiego. Priorytetem było rozszerzenie opartej na obopólnych korzyściach i równoprawnej współpracy handlowo-gospodarczej.

Przy wsparciu ZSRR zbudowano ponad 800 obiektów przemysłowych, energetycznych, transportowych i stoczni. ZSRR od lat 40. do połowy lat 60. był głównym „dawcą” finansowo-gospodarczym Polski. W 1962 roku system energetyczny Polski przyłączył się do wspólnego systemu energetycznego państw socjalistycznych „Mir”, a w 1963 roku Polacy zaczęli systematycznie otrzymywać ropę z rurociągu Przyjaźń w cenie niższej, niż na światowych rynkach.

Polska flota morska i rzeczna wchodziły do pierwszej dwudziestki światowych rankingów, a pod koniec lat 70. Polska znajdowała się w trzydziestce najbardziej rozwiniętych i zamożnych państw świata. W latach 70. liczba prywatnych samochodów wzrosła też z 450 tys. do 2,3 mln.

W tworzeniu potencjału gospodarczego i przemysłowego Polski ważną rolę odgrywała współpraca w sferze budowy obiektów gospodarki narodowej, dzięki czemu odbudowano lub zrekonstruowano branże, będące podstawą kompleksu przemysłowego nowoczesnego, rozwiniętego państwa: czarną metalurgię, okrętownictwo, przemysł petrochemiczny, a także radiotechniczny i elektroniczny.

Pod koniec 1975 roku zostały zbudowane i oddane do eksploatacji elektrownie Skawina, Turów, Pątnów, Jaworzno oraz inne o łącznej mocy około 3,2 mln kW.

Otworzono duże zakłady metalurgiczne, jak na przykład Huta Katowice, oddana do eksploatacji w grudniu 1976. Przy wsparciu Związku Radzieckiego zbudowano także Zakłady Rafineryjne  i Petrochemiczne w Płocku.

Pojawiły się kombinaty budowy domów, prowadzono prace poszukiwawcze ropy, gazu i kopalin użytkowych, budowana była satelitarna antena nadawczo-odbiorcza łączności kosmicznej Intersputnik. Produkcja przemysłowa od 1950 roku do 1974 roku wzrosła dziesięciokrotnie.

Ile Polskę kosztuje pobyt obcych wojsk

Jako argument, że Polska była rzekomo pod „okupacją” radziecką, autorzy „nowej historii” przytaczają fakt, że w czasach Polski Ludowej na jej terytorium znajdowało się zgrupowanie wojsk radzieckich. Przypomnijmy jednak, ze wchodziło ono w skład Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego, który nota bene  powstał 6 lat później po NATO.

Warto zaznaczyć, że była to obronna tarcza wobec wojsk NATO z USA na czele. I zauważmy, że pobyt jednostek radzieckich był pokrywany z własnej kieszeni i nic nie kosztował Polsce. Tymczasem dziś stacjonowanie amerykańskich żołnierzy „nieokupantów” opłaca częściowo polski rząd. I jest to suma, składająca się z wielu zer.

Według portalu rmf24.pl 50 000 000 dolarów rocznie – taki ma być roczny koszt stacjonowania w Polsce amerykańskich żołnierzy. Kolejna część rachunku, to zbudowanie infrastruktury, czyli dostosowanie i zbudowanie budynków mieszkalnych, magazynów, hangarów i reszty infrastruktury. Tutaj koszt może osiągnąć do 2 miliardów dolarów

Co uzyskano za czasów Polski Ludowej – refleksje Polaka

Są to suche, prawie zapomniane, jednak jakże wymowne dane statystyczne, za którymi kryje się cała epoka, losy obywateli obydwu krajów, wspólne zwycięstwa i …prawdziwa przyjaźń.

Swoimi refleksjami ze Sputnikiem Polska podzielił Wojciech Kowalski, polski inżynier, ekspert, nadzorujący budowy elektrowni na świecie:

„Teoretycznie dobrze mi się żyje w Polsce. Bo mam dobry dom, mam dwa samochody, ale bardzo często wstydzę się tego, że dzisiejsze władze, czyli władze po 1989 roku, robią z Polski Ludowej taką czarną dziurę.

Często spotykam młodego rozmówcę, wykształconego w tych dzisiejszych szkołach, który mówi, że Polski wtedy nie było. No to pytam go: „A gdzie mieszkasz, chłopcze? Gdzie się uczysz?” W tamtych latach, a pamiętam Warszawę w roku 1945, która była kupą gruzów. W latach międzywojennych, opowiadali mi to moi rodzice, ludzie żyli w łupiankach mnóstwo z nich chodziło w łapciach, a analfabetyzm sięgał 70 %

– wspomina rozmówca.

Dodaje, że po 1945 roku odbudowywano Polskę z kompletnych ruin. Według niego, miliony ludzi dokonało awansu społecznego, kraj stał się państwem gospodarczo niezależnym.

„.Mówi się teraz, że lata PRL-u to były lata rządów komuchów. Miły Bóg! Ze świecą szukać, przez szkło powiększające, żeby znaleźć wśród Polaków po 1945 roku komunistów. To, że byliśmy w tak zwanym „bloku wschodnim”, było decyzją wszystkich mocarstw. To nie było ani zasługą, ani winą Polaków.

Współpracując ze Związkiem Radzieckim nauczyliśmy się budować elektrownie, cukrownie, fabryki kwasu siarkowego, budować statki, w tym także do wielu krajów świata. Wtedy byliśmy w stanie wyeksportować kompletne obiekty przemysłowe do wielu krajów świata. A gdzie zdobywaliśmy doświadczenie? Ano! Ja osobiście negocjowałem i dostarczałem kompletne obiekty energetyczne będące przybudówką do cukrowni w Iranie, w Grecji, w Maroku. Również dostarczaliśmy fabryki kwasu siarkowego na cały świat.

Dostarczaliśmy elementy do hut. Poza tym byliśmy dostawcą kompletnych urządzeń i kupowaliśmy licencje, a nie kupowaliśmy gotowych urządzeń” – wylicza Wojciech Kowalski.

Jak powstała „czarna dziura”

Budynek Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
© Zdjęcie : Public Domain
Inżynier stwierdza, że gdy nastąpiła zmiana ustrojowa, to okazało się, że w Polsce już nic nie da wyprodukować.

„My wyprodukowaliśmy setki elektrowni samodzielnie, a potem nagle okazało się, że bez developera z Ameryki, czy z Kanady tego się nie da zrobić w Polsce, bo Polacy nie potrafią. W związku z tym przyszedł kapitał zachodni i ten kapitał decydował, kto będzie w Polsce budował” – ubolewa rozmówca.

„Jeśli chodzi o budowę statków, to przecież nie mieliśmy przed wojną przemysłu stoczniowego. I z całą pewnością nie pomogli nam stworzyć go nasi dzisiejsi przyjaciele z Niemiec, Francji, Szwecji, tylko wszystko to było budowane przez inżynierów, przez pomoc techniczną Związku Radzieckiego. Takie zakłady, jak, na przykład, Chemar w Kielcach, były całkowicie zbudowane według dokumentacji i według technologii dostarczanej nam z ZSRR. Fabryki traktorów były też dostarczane i budowane w Polsce według technologii Związku Radzieckiego. O tym nie da się zapomnieć. ” - przekonany jest Wojciech Kowalski.

Wyraża opinię, że obecnie albo się nie mówi o tym, albo się zakłamuje historię, i jest to bolesne, tym bardziej, że inne kraje, które miałyby powody do tego, żeby zaciemniać swoją historię, (ma na myśli takie państwa, jak Węgry, Bułgaria, Rumunia, Łotwa, nie mówiąc o Niemczech czy Francji), one tę swoją historię w jakiś sposób kultywują.

Natomiast u nas lata 1945-1989 to uważa się za „czarną dziurę”. I to boli, tym bardziej, że uderza to w moje pokolenie i w pokolenie ode mnie młodsze, które pracowało bardzo często dla idei, w co dzisiaj nikt nie wierzy. Dzisiaj rządzi pieniądz

– powiedział na zakończenie Wojciech Kowalski.

Poglądy i opinie zawarte w artykule mogą być niezgodne ze stanowiskiem redakcji.

Zobacz również:

Polska odbuduje Donbas?
Jerzy Tyc o radzieckich pomnikach w Polsce: Liczę na to, że jeszcze je wszystkie odbuduję – wideo
Ambasador Rosji w Polsce: Od naszego Zwycięstwa rozpoczęła się odbudowa tych państw
Tagi:
produkcja, socjalizm, kapitalizm, okupacja, stosunki międzynarodowe, stosunki dyplomatyczne, stosunki polsko-rosyjskie, NKWD, rewizja historii, ZSRR, Rosja, Polska
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz