10:36 22 Wrzesień 2020
Opinie
Krótki link
Autor
7752
Subskrybuj nas na

Dwa z pięciu irańskich tankowców przybyły już do Wenezueli. Pierwszy – „Fortune” – zacumowano w pobliżu rafinerii El Palito. Przybycie tankowców w szczytowym momencie blokady i niedoboru benzyny w kraju jest faktem o znaczeniu geopolitycznym z kilku powodów.

Irański tankowiec „Fortune” wczesnym rankiem 24 maja zacumował w pobliżu rafinerii El Palito w Wenezueli. Jego przemieszczanie się było monitorowane przez trzy tygodnie, bo wiadomo było, że wraz z czterema innymi tankowcami „Forest”, „Petunia”, „Clavel”, „Faxon” wypłynął z Iranu w kierunku Karaibów.

Znaczna część kraju oglądała transmisję na żywo wpłynięcia „Fortune” na wody Wenezueli. Wenezuelska armia ogłosiła, że będzie czekać na tankowiec w wyłącznej strefie ekonomicznej, aby eskortować go do miejsca przybycia.

Irański tankowiec Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli
© Sputnik . Marco Teruggi
Irański tankowiec Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli

„Fortune” został powitany na przystani rafinerii El Palito w stanie Carabobo. Tymczasem pojawiła się kolejna wiadomość o wpłynięciu na wenezuelskie wody tankowca „Forest”, którego eskortowały marynarka wojenna i cztery samoloty bojowe – dwa Su-30MK2 i dwa F-16 A/B Block 15.

  • Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli
    Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli
    © Sputnik . Marco Teruggi
  • Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli
    Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli
    © Sputnik . Marco Teruggi
  • Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli
    Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli
    © Sputnik . Marco Teruggi
1 / 3
© Sputnik . Marco Teruggi
Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli

Oczekuje się, że pozostałe trzy tankowce wpłyną na wody Wenezueli w ciągu kilku najbliższych dni, co ma ogromne znaczenie geopolityczne w ramach realizacji umowy energetycznej między dwoma krajami objętymi blokadą USA.

Wzmacnianie dwustronnych więzi

„Mamy prawo do wolnego handlu, do dwustronnej współpracy z dowolnym rządem na świecie” – powiedział podczas ceremonii powitania „Fortune” w El Palito Tareck El Aissami, nowo mianowany minister ds. ropy naftowej.

Minister poinformował, że jednostki przewożą benzynę, domieszki i części zamienne „w celu zwiększenia naszych zdolności rafinacyjnych i produkcyjnych”. Całkowita objętość paliwa szacowana jest na prawie 1,5 mln baryłek, a „współpraca energetyczna” – mówił El Aissami – rozwija się „w momencie gdy podjęto próbę dalszego duszenia narodu wenezuelskiego, dalszego blokowania nas, nakładania na nas sankcji”.

W 2008 roku Wenezuela wysłała paliwo do Iranu, który był i nadal podlega sankcjom USA, zwłaszcza w odniesieniu do przemysłu naftowego. Minister wyjaśnił, że celem jest połączenie „wspólnych wysiłków na rzecz osiągnięcia wspólnych celów rozwojowych, które wpływają na oba kraje”.

Wenezuelscy i irańscy przedstawiciele władz podczas powitania irańskiego tankowca
© Sputnik . Marco Teruggi
Wenezuelscy i irańscy przedstawiciele władz podczas powitania irańskiego tankowca

„Dzisiaj wygrały nie tylko Iran i Wenezuela, które były w stanie zmusić Stany Zjednoczone, tego giganta, do przestrzegania międzynarodowych przepisów i konwencji, w tym swobodnej żeglugi i wolnego handlu między krajami, wygrał cały świat, cała społeczność międzynarodowa może skorzystać z przestrzegania międzynarodowych zasad i konwencji” – powiedział ambasador Iranu w Wenezueli Hojjatollah Soltani.

Przebudowa geopolityczna

Wysyłanie statków oznacza przerwanie blokady Wenezueli rozpoczętej przez Stany Zjednoczone. Chociaż administracja USA, dowiedziawszy się o tych tankowcach, poinformował o swojej możliwej reakcji. Ostatecznie ogłoszono za pośrednictwem Pentagonu, że nie planuje się ich zatrzymać.

Iran rozprawił się z paliwowym embargo tuż „przed nosem” USA
© Sputnik . Podvitsky
Iran rozprawił się z paliwowym embargo tuż „przed nosem” USA

W ten sposób tankowce znalazły się w najważniejszej dla Stanów Zjednoczonych przestrzeni geopolitycznej. Od 1979 roku, po rewolucji islamskiej, Iran jest jednym z głównych wrogów Stanów Zjednoczonych.

Islamska Republika jest także jednym z krajów ekonomicznie blokowanych przez administrację Donalda Trumpa po tym, jak USA jednostronnie wycofały się z porozumienia nuklearnego w 2018 roku, a prezydent zaczął stosować politykę „maksymalnej presji”. Jej celem jest stłamszenie tego kraju przy pomocy presji gospodarczej. Podobna strategia jest stosowana wobec Wenezueli.

Sojusz Wenezueli i Iranu jest częścią przebudowy geopolitycznej, ponieważ Stany Zjednoczone tracą swoją pozycję hegemona, a świat zmierza w kierunku wielobiegunowości. Ta wielobiegunowość jest propagowana przez Chiny i Rosję – kraje, z którymi Wenezuela ściśle współpracuje.

Wenezuela pojawiła się na tym polu jako ważny gracz po rządach Hugo Chaveza. Wtedy sytuacja była inna: Rosja i Chiny nie zdobyły jeszcze wpływów międzynarodowych, które mają dzisiaj, a Ameryka Łacińska aktywnie integrowała się w ramach Unii Narodów Południowoamerykańskich i Wspólnoty Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów.

Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli
© Sputnik . Marco Teruggi
Powitanie irańskiego tankowca Fortuna w rafinerii El Palito w Wenezueli

Obecna sytuacja na kontynencie charakteryzuje się regresem tej integracji, który nastąpił z winy prawicowych rządów, bowiem postawiły sobie one za cel zniszczenie tego, co zostało osiągnięte, i powrót do podporządkowania się polityce zagranicznej USA.

Oblężona Wenezuela w sytuacji, gdy jej region nie jest w stanie zareagować powstrzymaniem lub przełamaniem blokady, zacieśniła więzi z Rosją, Chinami, Iranem, krajami, które również zostały poddane atakom gospodarczym ze strony Stanów Zjednoczonych.

Produkcja krajowa

Wenezuela ma teraz dwa główne cele: zwiększenie produkcji ropy naftowej, która w ostatnich latach spada, oraz zwiększenie mocy przerobowych benzyny, które są obecnie niższe niż moce przerobowe rafinerii PDVSA (państwowe przedsiębiorstwo naftowe).

Blokada USA, która nasiliła się w przemyśle naftowym od 2017 roku i obecnie obowiązuje, ma na celu zapobieganie procesowi ożywienia gospodarczego w tym kraju. PDVSA jest fundamentem gospodarki wenezuelskiej, więc jej blokowanie w różnych obszarach oznacza wpływ na całą gospodarkę narodową.

– My, Wenezuelczycy, jesteśmy gotowi do walki i nadal pracujemy, pomimo przeszkód, które napotykamy – powiedział Jesús Rodríguez, pracownik PDVSA z 21-letnim stażem pracy w tej branży podczas uroczystości powitania „Fortune” w El Palito.

Podobnie jak inni pracownicy przemysłu zwraca on uwagę na szkody wyrządzone przemysłowi przez korupcję, w szczególności za byłego prezesa PDVSA Rafaela Ramíreza, który kierował koncernem w latach 2004–2013. Trzech ostatnich prezesów PDVSA, zarządzających przedsiębiorstwem w latach 2009–2017, zostało oskarżonych przez prokuratora o korupcję i malwersacje, co jest jedną z przyczyn słabych wyników.

Sankcje mają na celu zablokowanie kanałów finansowania PDVSA, przeszkodzenie w eksporcie i kontaktach z innymi firmami, które są zagrożone wciągnięciem na czarną listę przez Departament Skarbu USA, oraz zapobieganie importowi kluczowych surowców i sprzętu do rafinerii i przedsiębiorstw produkcyjnych.

Po bankructwie koncernu Stany Zjednoczone zamierzają zarekwirować to, co zostanie po nim, jak miało to miejsce w przypadku CITGO, spółki córki PDVSA w USA, która po wprowadzeniu embarga w 2019 roku może zostać zlikwidowana na rzecz kanadyjskiej firmy Crystallex. W tym kontekście irańskie tankowce są bardzo ważnym symbolem walki o niepodległość Wenezueli.

Poglądy i opinie zawarte w artykule mogą być niezgodne ze stanowiskiem redakcji.

Zobacz również:

Tranzyt rosyjskiego gazu przez Polskę zbliżył się do zera
Rosja: Stany Zjednoczone mają bzika na punkcie „rosyjskiej ingerencji” w wybory
Tagi:
tankowiec, ropa naftowa, sankcje, blokada, USA, Iran, Wenezuela
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz