22:30 31 Październik 2020
Piszą dla nas
Krótki link
Autor
12664
Subskrybuj nas na

Prędkość hipersoniczna, brak wrażliwości na systemy obrony przeciwrakietowej i ogromny potencjał uderzeniowy – trwają testy perspektywicznego pocisku przeciwokrętowego „Cyrkon”. Na wiosnę również zostanie przetestowany z pokładu fregaty „Admirał Gorszkow”.

Na początku drugiej dekady XXI wieku pojawiła się wiadomość o wdrożeniu projektu w zakresie stworzenia pocisku przeciwokrętowego, który rozwijałby prędkość 13 Ma. W 2019 roku prezydent Rosji Władimir Putin sprecyzował i częściowo ujawnił dane techniczne nowego pocisku: prędkość 9 Ma, zasięg lotu – ponad 1000 km. Bazowanie zarówno morskie, jak i lądowe.

Lot hipersoniczny

„Cyrkon” porusza się z prędkością dziewięć razy większą od dźwięku i jest w stanie w ciągu pięciu minut zniszczyć cel oddalony o pięćset kilometrów. Pocisk jest niewrażliwy na wszelkiego rodzaju systemy obrony przeciwrakietowej – można go wykryć, ale nie przechwycić.

Na głównym odcinku pocisk leci na wysokości kilkudziesięciu kilometrów, stale zmieniając trajektorie lotu i manewrując. Głowica jest stosunkowo niewielka – około dwustu kilogramów. Jednak biorąc pod uwagę dużą prędkość i ogromną energię kinetyczną, wystarczy to do zniszczenia dużego okrętu nadwodnego.

Obecnie konstruktorzy i wojskowi koncentrują się na należytym przetestowaniu morskiej wersji „Cyrkonu”. W grudniu 2019 roku pocisk po raz pierwszy wystrzelono z pokładu okrętu nosiciela. Testy będą kontynuowane przez Flotę Północną. W „Cyrkony” zostanie najpierw uzbrojona jedna z fregat, a w przyszłości – niemal wszystkie okręty wojenne posiadające uniwersalne wyrzutnie pocisków „Oniks” i „Kalibr”. Nowa broń pojawi się też na wielozadaniowych okrętach podwodnych z napędem atomowym piątej generacji „Husky”.

Zresztą, chodzi nie tylko o nowe okręty. Wiceminister obrony Rosji Aleksiej Kriworuczko powiedział, że w nową hipersoniczną broń zostanie również uzbrojony modernizowany dla Floty Północnej FR niszczyciel rakietowy przeznaczony do zwalczania okrętów podwodnych projektu 1155 „Marszałek Szaposznikow” i wielozadaniowy okręt podwodny z napędem atomowym projektu 949A „Irkuck”.

Atomowy okręt podwodny „Twer” (949А „Antej”)
© AP Photo
Atomowy okręt podwodny „Twer” (949А „Antej”)

Atak poza strefą widoczności

Pomimo intensywnego rozwoju technologii hipersonicznych, poddźwiękowe pociski manewrujące nie tracą na aktualności. Stworzone dla lotnictwa strategicznego już w latach 80. XX wieku pociski Ch-55 zostały zastąpione przez Ch-101 i Ch-102 dalekiego zasięgu. Różnią się od siebie głowicą – niejądrową i jądrową.

W pierwsze Ch-101 zostały uzbrojone bombowce Tu-95 i Tu-160 na początku lat 2010. Prawie wszystkie dane techniczno-taktyczne rakiety do tej pory nie zostały ujawnione. Według otwartych źródeł masa startowa Ch-101 wynosi 2,4 tony, długość – 7,5 metra, zasięg – 5500 kilometrów. Masa głowicy konwencjonalnej – około 400 kilogramów, a siła rażenia głowicy jądrowej – 250 kiloton.

Silną stroną tej rakiety jest jej celność. Według ocen ekspertów ds. wojskowości odchylenie od celu wynosi zaledwie dziesięć metrów. Osiągnięto to dzięki zaawansowanemu inercyjnemu systemowi naprowadzania oraz optycznej lub radarowej głowicy naprowadzającej. Ch-101 zrzuca się z wysokości około sześciu kilometrów od ziemi, leci na wysokościach od kilkudziesięciu do kilku tysięcy metrów, manewrując i uwzględniając ukształtowanie teren. Wyposażenie samolotu nosiciela pozwala na zmianę celu nawet po wystrzeleniu pocisku.

Ch-101 mają jeszcze jedną cechę, a mianowicie są mało widoczne dla środków walki radioelektronicznej wroga. Zapewnia im to specjalny aerodynamiczny kształt i kadłub wykonany z użyciem materiałów pochłaniających fale radiowe. Skuteczna powierzchnia odbicia jest mniej więcej taka sama, jak w przypadku samolotów wykonanych w technologii stealth.

Pociski te przeszły już chrzest bojowy i są aktywnie wykorzystywane przez rosyjskich pilotów w Syrii. Zniszczono przy ich użyciu dziesiątki celów, m.in. bazy, bojowe obozy szkoleniowe i ufortyfikowane stanowiska dowodzenia. Ze względu na wysoką skuteczność broni piloci w Syrii walczą na zasadzie „jeden cel – jedna bomba”.

Według Ministerstwa Obrony Rosji dokładność Ch-101, monitorowana za pomocą obiektywnej kontroli, jest w pełni zgodna z deklarowaną przez producenta.

Bombowiec strategiczny Tu-95MS
© Sputnik . Alexey Kudenko
Bombowiec strategiczny Tu-95MS

Zabójcy lotniskowców

Rosyjscy konstruktorzy dokonali jakościowego przełomu również w dziedzinie broni podwodnej. Jednym z najnowszych osiągnięć jest uniwersalna torpedowa samonaprowadzająca „Futlar”. Jej zasięg wynosi ponad 60 kilometrów, prędkość – około 120 kilometrów na godzinę. Zanurzenie – do 400 metrów. Planuje się, że „Futlar” zastąpi torpedę „Fizyk” kalibru 533 mm, używaną od lat 80. Przyspiesza ona tylko do stu kilometrów na godzinę i pokonuje tylko 50 kilometrów. W pierwszej kolejności w „Futlary” zostaną uzbrojone okręty podwodne z napędem atomowym „Boriej” i „Jasień”.

Torpeda jest cicha, co w warunkach współczesnej walki na morzu z wykorzystaniem potężnych systemów sonarowych odgrywa kluczową rolę. „Futlar” posiada osiowy silnik tłokowy, który przekazuje energię przez wał do pędnika wodnoodrzutowego. Poprawia to wydajność i redukuje hałas.

Jest jeszcze torpeda „Ochotnik”, która osiąga bardzo duże prędkości. Według niektórych danych ma ona zastąpić „Szkwał”, przyjęty na służbę w 1977 roku. Torpeda ta rozpędza się do 300 km/h, ale bardzo hałasuje i wyświetla się na sonarach: przeciwnik może wykryć nosiciela. Ponadto torpeda porusza się w bąblu gazowym i nie wyróżnia się zbyt dużą sterownością. „Ochotnik” będzie znacznie bardziej doskonały.

MK-50
© Zdjęcie : Public Domain
MK-50
Wpływ strategiczny

Eksperci bardzo się spierają na temat międzykontynentalnych pocisków balistycznych nowej generacji RS-28 Sarmat. Zastąpi on na dyżurze bojowym międzykontynentalny pocisk balistyczny R-36M „Wojewoda”. Rosyjskie Wojska Rakietowe Przeznaczenia Strategicznego otrzymają pierwsze seryjne „Sarmaty” w 2021 roku.

Pocisk ten jest w stanie atakować cele na innym kontynencie zarówno przez Biegun Północny, jak i Południowy, pokonując każdy system obrony przeciwrakietowej. „Sarmat” może wykonywać loty suborbitalne na rekordowej wysokości 18 tys. kilometrów, które obejmują cały zakres użycia systemów rakietowych w granicach kuli ziemskiej.

Na szczególną uwagę zasługuje głowica pocisku: co najmniej dziesięć głowic z indywidualnym naprowadzaniem o mocy 800 kiloton każda. Ponadto w przyszłości „Sarmat” zostanie wyposażony w blok bojowy „Awangard”. To hipersoniczny szybowiec z własną głowicą bojową, który rozpędza się do prędkości 15 Ma. Jego nosicielem jest rakieta międzykontynentalna UR-100N UTTH.

„Awangard” znosi aerodynamiczne ogrzewanie do kilku tysięcy stopni dzięki bardzo wytrzymałym materiałom kompozytowym. Amunicja jest niezawodnie chroniona przed promieniowaniem radarowym i laserowym. Jego główną zaletą jest manewrowość. „Awangard” porusza się nie po trajektorii balistycznej, ale aktywnie manewruje pionowo i poziomo.

Nawet jeśli pocisk przechwytujący zostanie wystrzelono, nie dogoni go. „Awangard” ze stuprocentową pewnością osiągnie swój cel.

Awangard
© Sputnik . The Ministry of Defence of the Russian Federation
Awangard

Poglądy i opinie zawarte w artykule mogą być niezgodne ze stanowiskiem redakcji.

Zobacz również:

Krym w składzie Rosji: Flota Czarnomorska jako zagrożenie dla NATO
Rosyjska flota podwodna: radzieckie dziedzictwo i okręty piątej generacji
Atomowe potwory Gorszkowa: jak słynny admirał widział radziecką flotę
„Bale”, „Bastiony” i „Onyksy”: pociski, które stoją na straży rosyjskich granic – foto
Nowy rosyjski czołg T-90M: doskonały pomocnik superczołgu „Armata”
Atak z otchłani. Jakie zagrożenie dla Rosji stwarza podwodna broń hipersoniczna USA
Tagi:
armia, Cyrkon, Awangard, broń hipersoniczna, Rosja
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz