08:08 17 Kwiecień 2021
Piszą dla nas
Krótki link
Autor
14735
Subskrybuj nas na

Niezrównana celność, atak z prędkością światła, niszczenie pocisków i dronów – Stany Zjednoczone stworzyły makietę działa laserowego bazowania powietrznego.

W przeciwieństwie do innych podobnych projektów, w system SHIELD zostaną wyposażone myśliwce. Twórcy zapewniają, że broń energetyczna jest znacznie skuteczniejsza niż pociski. Ma jednak swoje wady.

Wielkie plany

Laboratorium Badawcze Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (AFRL) otrzymało pod koniec lutego makietę korpusu pokładowego lasera bojowego. Źródło zasilania i system sterowania wiązką laserową trafią na testy do połowy lata. A w 2024 roku należy spodziewać się rozpoczęcia pełnych testów naziemnych całego kompleksu.

Program SHIELD (Self-Protect High-Energy Laser Demonstrator) został wdrożony w 2016 roku. Pentagon zamierzał przetestować pierwszy model lasera bojowego w 2021 roku, ale termin trzeba było skorygować ze względu na wiele pozostających problemów związanych z wykorzystaniem takich systemów jako broni zamontowanej na pokładzie samolotu.

SHIELD jest pozycjonowany przede wszystkim jako środek obrony. Laser ma zestrzeliwać pociski ziemia-powietrze lub powietrze-powietrze, zbliżające się do samolotu. Przy czym Amerykanie chcą uzbroić w nie nie tylko duże maszyny, tj. latające artylerie AC-130, ale także myśliwce.

Z czasem działa laserowe zostaną również przystosowane do ataków na infrastrukturę naziemną. Twórcy są przekonani, że zmieni to taktykę walki. Co prawda, projekt nadal istnieje tylko na papierze. Wielu ekspertów go krytykuje, a Departament Obrony USA uważa, że w najbliższej przyszłości zestrzeliwanie rakiet laserem będzie raczej niemożliwe.

„Jestem niezwykle sceptycznie nastawiony do laserów na pokładzie samolotu” – przyznał podsekretarz obrony USA ds. badań i rozwoju Michael Griffin.

Niemniej jednak prace trwają. W kwietniu 2019 roku naziemna instalacja energetyczna pomyślnie zestrzeliła kilka pocisków na poligonie sił powietrznych White Sands w Nowym Meksyku.

Koncepcja odrzutowca myśliwskiego wyposażonego w broń laserową
© Zdjęcie : Lockheed Martin
Koncepcja odrzutowca myśliwskiego wyposażonego w broń laserową

Projekt przyszłości

Eksperci są przekonani, że integracja laserów z pokładowymi systemami uzbrojenia samolotów bojowych zajmie jeszcze dziesięciolecia. Głównym problemem jest wielkość instalacji energetycznych generujących wystarczająco mocną wiązkę laserową.

Istnieją laboratoryjne systemy naziemne, które tną wiązką metal, na przykład pancerz o grubości 20 milimetrów. Ale ten proces nie jest szybki, a cel jest nieruchomy i znajduje się tylko kilka metrów od niego. Im mocniejsza instalacja energetyczna, tym jest silniejsza – wyjaśnia w rozmowie ze Sputnikiem zasłużony pilot wojskowy Rosji Władimir Popow.

Jak dodaje ekspert, myśliwce są dziś wyposażone w tak zwane układy optoelektroniczne, również wykorzystujące wiązkę laserową. Służą do wykrywania atakujących pocisków, określania współrzędnych, wyznaczania celów, badania przestrzeni powietrznej i innych zadań. Ponadto istnieje broń laserowa, której można użyć do wpływania na optyczne urządzenia obserwacyjne, tj. przyrządy celownicze. Ale ich moc wystarcza jedynie do wyłączenia matrycy.

„Trudność dotyczy nie tylko gabarytów” – kontynuuje Popow. – Potrzebne jest natychmiastowe naładowanie lasera. Jedną rzeczą jest unieruchomienie celowników myśliwców lub stacji naziemnych, a inną – zestrzeliwanie pocisków. Myślę, że Amerykanie planują zniszczyć działaniem wysokiej temperatury nie łuskę amunicji, ale poszczególne elementy konstrukcyjne, takie jak stery czy wewnętrzną szczególnie wrażliwą elektronikę” – sugeruje pilot wojskowy.

Samolot Su-30 rosyjskich sił powietrznych w Syrii
© Sputnik . The Ministry of Defence of the Russian Federation
Samolot Su-30 rosyjskich sił powietrznych w Syrii

Niewątpliwą zaletą broni laserowej jest minimalny czas reakcji na zagrożenie. W przypadku amunicji konwencjonalnej konieczne jest wykrycie obiektu, przekazanie informacji o miejscu położenia i działaniach celu, wydanie współrzędnych eskorcie, a dopiero potem atak. Rakieta musi też dogonić cel. Z laserem wszystko odbywa się znacznie szybciej - impuls mierzy zasięg, obejmuje cel i podpala go w ciągu kilku sekund.

Kolejnym poważnym wyzwaniem, które stoi przed konstruktorami, jest kontrola wiązki laserowej w niejednorodnym środowisku. W przestrzeni pozbawionej powietrza jest to łatwiejsze – wiązka nie napotyka przeszkód i biegnie w linii prostej. W powietrzu należy uwzględnić załamanie, wilgotność, gęstość, ciśnienie, temperaturę, opady atmosferyczne.

Rakieta z serii Х-29
Rakieta z serii Х-29

Nie pierwsza próba

Amerykanie od kilkudziesięciu lat pracują nad wojskowym programem laserowym. W 1999 roku zbudowano eksperymentalny Boeing 747 z instalacją laserową na pokładzie: zamiast stożka dziobowego zainstalowano obrotową wieżyczkę z wieloma urządzeniami optycznymi i lustrem lasera bojowego. Jednak nawet pomimo imponujących rozmiarów samolotu, megawatowy system zasilania z wielkim trudem zmieściła się w kadłubie.

Po serii prób naziemnych i warunkowego strzelania laser bojowy został przetestowany w praktyce. W 2010 roku wiązka z eksperymentalnego Boeinga zniszczyła pocisk balistyczny – po trafieniu pocisk ogrzał się do krytycznych temperatur i rozpadł w powietrzu. Następnie samolot zestrzelił jeszcze jeden pocisk. Jednak program został zamknięty z powodu wysokich kosztów i złożoności. Ponadto Pentagon miał wątpliwości, czy laser mógłby zostać użyty w prawdziwej walce.

Broń laserowa była również umieszczana na okrętach. W 2017 roku Amerykanie testowali taką instalację w Zatoce Perskiej na okręcie desantowym USS Ponce: zestrzelili dość dużego drona. Testerzy i wojskowi podkreślali, że laser jest znacznie dokładniejszy niż broń konwencjonalna, a wiązka jest 50 tysięcy razy szybsza niż międzykontynentalne pociski balistyczne.

Awangard
© Sputnik . The Ministry of Defence of the Russian Federation
W Rosji takiej broni poświęca się wiele uwagi. Pod koniec lat siedemdziesiątych w ZSRR zainstalowano system laserowy na samolocie Ił-76. Podczas testów kompleks A-60 zniszczył kilkadziesiąt celów powietrznych. Przeprowadzono eksperymenty mające na celu oślepienie i zniszczenie satelitów na orbicie. Pod koniec pierwszej dekady XXI wieku projekt został zawieszony, ale w 2014 roku wznowiono nad nim prace.

W 2016 roku wiceminister obrony Rosji Jurij Borysow poinformował o głębokiej modernizacji i udanych eksperymentach naziemnych i powietrznych laboratorium lotniczego, a w 2018 roku naziemny kompleks laserowy specjalnego przeznaczenia Piereswiet przystąpiły do pełnienia dyżuru bojowego. Instalacja ta, zaprojektowana do oślepiania sprzętu wroga, unieszkodliwiania pocisków manewrujących, dronów i innej broni powietrznej – zdaniem ekspertów – uzupełnia pozostające na służbie systemy obrony powietrznej i walki radioelektronicznej, z którymi będzie działać w jednej grupie.

Testy systemu laserowego Piereswiet
© Sputnik . The Ministry of Defence of the Russian Federation
Testy systemu laserowego Piereswiet

Poglądy i opinie zawarte w artykule mogą być niezgodne ze stanowiskiem redakcji.

Zobacz również:

„Atakuje szybującymi pociskami”: co trafi do rosyjskich Wojsk Powietrznodesantowych?
„Teraz wszystko będzie inaczej”: Biden „zaprasza” osoby transpłciowe do wojska
„Tajemnicze jak czarne dziury”: Rosja buduje niezwykle sprytne okręty podwodne „Łada”
Tagi:
broń, laser, Pentagon, armia, USA
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz