Widgets Magazine
12:39 20 Lipiec 2019
Gubernator obwodu kaliningradzkiego Anton Alichanow

„Podtrzymujemy żar, aby łatwiej było rozpalić ognisko przyjaźni”

© Zdjęcie : Biuro prasowe forum
Polska
Krótki link
Anton Alichanow
2538

Zdaniem gubernatora obwodu kaliningradzkiego Antona Alichanowa stosunki między mieszkańcami regionów przygranicznych Rosji i Polski na szczeblu kontaktów regionalnych, municypalnych, dyplomacji ludowej, a także kontaktów biznesowych i wymian kulturalnych obiektywnie tworzą warunki do lepszego wzajemnego zrozumienia i współpracy między krajami.

Redakcja Sputnik Polska poprosiła gubernatora Antona Alichanowa o wyjaśnienie tego, na czym opiera się jego wizja perspektyw dobrosąsiedzkich stosunków polsko-rosyjskich oraz wskazanie problemów, które przeszkadzają w tym procesie. Aktualne polsko-rosyjskie stosunki nie dają, delikatnie mówiąc, podstaw do optymizmu. Oto odpowiedzi, które otrzymaliśmy.

O aktualnym stanie stosunków dwustronnych

Nasze stosunki przechodziły przez różne etapy, ale jesteśmy sąsiadami i nie możemy się przed tym ukryć. Mamy wspólną granicę, wspólny zalew, rzeki, jeziora, nasi obywatele odwiedzają się nawzajem i czują się przy tym komfortowo. Czyli zadanie władz powinno polegać na maksymalnym sprzyjaniu takiej „regionalno-miejskiej” integracji. Cały czas staramy się organizować wspólne wydarzenia, które kontynuowałyby tradycje dobrosąsiedzkie – wycieczki rowerowe, spływy kajakowe, maratony przez granicę. W sferze kulturalnej, na szczęście, nic nas nie dzieli. Wymiana jest bardzo aktywna.

Turystyka to kolejny obszar, w którym możemy się wiele nauczyć od sąsiadów. Robimy to z wielką przyjemnością! Osobno chcę zwrócić uwagę na skoordynowane prace na rosyjsko-polskiej granicy podczas Mistrzostw Świata 2018 – ten poziom interakcji może być po prostu przykładem dokładności i koordynacji wszystkich służb po obu stronach granicy.

„Zamrożone” polsko-rosyjskie stosunki hamują rozwój niektórych obszarów. Od 2016 roku nie zbierała się Rada ds. Współpracy Regionów Rzeczypospolitej Polskiej z Obwodem Kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej, a przecież na jej posiedzeniach w poprzednich latach omawialiśmy bardzo ważne kwestie dotyczące działalności obu stron. Jednak myślę, że logika współpracy weźmie górę nad myśleniem konfrontacyjnym, a chęć zachowania i rozwoju stosunków dobrosąsiedzkich pomoże nam w pokonaniu „epoki lodowcowej”.

O Programie Współpracy Transgranicznej Polska-Rosja na lata 2014-2020, który wspiera UE

Głównym celem Programu Współpracy Transgranicznej Polska-Rosja jest wspieranie współpracy transgranicznej w sferze społecznej, środowiskowej, gospodarczej i instytucjonalnej.

Łączny budżet programu wynosi 62 298 477 euro. Do programu zakwalifikowano 12 projektów złożonych podczas pierwszego naboru wniosków według priorytetu „Współpraca w sferze dziedzictwa historycznego, przyrodniczego i kulturalnego w celu ich zachowania i rozwoju transgranicznego”. W sumie do udziału w programie zgłoszono 118 projektów.

W ramach programu zostaną zrealizowane trzy duże projekty:

– „Rozwój potencjału turystyczno-rekreacyjnego i turystyki wodnej w miastach Swietłyj i Malbork (Faza 2);

– „Transgraniczne ścieżki rowerowe, jako promocja i zrównoważone wykorzystanie dziedzictwa kulturowego”;

– „Budowa nowego odcinka drogi regionalnej nr 512 wraz z budową mostu przez rzekę Łynę w Bartoszycach”.

W ramach pierwszego projektu ze strony rosyjskiej przewidziano zagospodarowanie promenady nadbrzeżnej i parku rekreacyjnego w mieście Swietłyj. Z kolei w Malborku zostanie przebudowane nabrzeże, zbudowana platforma widokowa, a także stworzona dokumentacja techniczna rekonstrukcji zabytkowego ratusza.

Drugi projekt, który dotyczy transgranicznych ścieżek rowerowych, zakłada stworzenie jednej trasy rowerowej w obwodzie kaliningradzkim o łącznej długości 34 km. W ramach projektu powstanie katalog tras rowerowych w obwodzie kaliningradzkim i północno-wschodniej Polsce, a także zorganizowane wizyty zapoznawcze.

Ostatni projekt zakłada przebudowę drogi regionalnej nr 512 na odcinku ponad 1 km i budowę mostu nad rzeką Łyną. Po stronie rosyjskiej zostanie przebudowana ulica w mieście Gusiew na odcinku około 4 km.

W ramach programu współpracy transgranicznej zostanie też zrealizowany projekt Muzeum Oceanu Światowego „Dwa statki – wspólne morze. Sołdek i Vityaz: dziedzictwo morskie Polski i Rosji”. Muzeum Federalne oraz Muzeum Gdańska zrealizują projekt „Połączeni bursztynem. Wspólne działania w celu udostępnienia bursztynowego dziedzictwa”. Administracja miejskiego okręgu Ładuszkin w ramach tego programu zajmie się ożywieniem krajobrazu kulturalnego i historycznego miast Ładuszkin i Młynary (Polska) w celu skoordynowania rozwoju lokalnego. Regionalne ministerstwo kultury wraz ze stowarzyszeniem gmin „Polskie zamki gotyckie” realizuje projekt „Turystyka ponad granicami – trasy turystyczne regionów transgranicznych Rosji i północno-wschodniej Polski”. Z kolei rejon zielenogradski otrzymał środki na wdrożenie programu współpracy transgranicznej „Baltic Odyssey – Tworzenie wspólnego obszaru historycznego i kulturowego”. W Swietłogorsku, Gusiewie, Oziorsku i Sowiecku również będą realizowane liczne projekty kulturowe.

Rezultaty programu współpracy transgranicznej Polska – Rosja w drugim i trzecim priorytecie, związane z ochroną środowiska, transportem i infrastrukturą drogową, będą znane w drugiej połowie tego roku.

O Mierzei Wiślanej

Od kilku lat polskie władze deklarują zamiar przekopania kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, który połączy port w Elblągu z Zatoką Gdańską. Decydującym czynnikiem w tym sporze między Rosją a Polską nie jest wcale sytuacja gospodarcza. Chodzi o to, że budowa kanału może mieć katastroficzne konsekwencje, nawet przyczynić się do całkowitego zniszczenia mierzei. Powstała ona około XVI wieku, gdy silny sztorm utworzył wąski półwysep w miejscu piaskowego grzbietu, który wystawał spod powierzchni wody. Może ona zniknąć tak samo łatwo, jak się pojawiła. I nawet jeśli tak się nie stanie, przekształcenie półwyspu w wyspę nieuchronnie wpłynie na ekosystem zatoki i samej mierzei.

Mierzeja Wiślana jest wyjątkowa. Rosną tu dziesiątki gatunków roślin wpisanych do Czerwonej Księgi, a wiele gatunków ryb wybrało polską część zalewu na miejsce odbywania tarła. Sama mierzeja jest jednym z pięciu najpiękniejszych półwyspów na świecie. Zniszczenie ekosystemu półwyspu będzie prawdziwą katastrofą w skali europejskiej, a nawet globalnej. Budowa kanału może zniszczyć ten piękny i wyjątkowy zakątek naszej planety.

Aby ocenić wpływ budowy kanału na środowisko naturalne Mierzei Wiślanej, konieczne jest uzyskanie dokumentacji projektowej od strony polskiej, a także przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko tego projektu. Tą sprawą zajmuje się Ministerstwo Zasobów Naturalnych Rosji.

O NATO

Obecność i zwiększanie liczebności w krajach bałtyckich i w Polsce, sąsiadujących z obwodem kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej, jednostek stałej gotowości bojowej NATO jest niebezpiecznym czynnikiem dla naszego pokojowego życia.
Wiadomo, że w Polsce rozmieszczono stanowiące realne zagrożenie dla Rosji i obwodu kaliningradzkiego elementy amerykańskiej tarczy antyrakietowej w Europie, pociski, które mogą być wykorzystane również jako broń ofensywna, mogą być uzbrajane w głowice jądrowe. Dotrą one do naszego terytorium w ciągu kilku minut. W Polsce rozmieszczane są też amerykańskie jednostki pancerne i taktyczne pod dowództwem Stanów Zjednoczonych, a na Litwie – analogiczne jednostki taktyczne pod dowództwem Niemiec. Mowa o dyslokowaniu w krajach bałtyckich i Polsce 4500 żołnierzy NATO z różnymi rodzajami uzbrojenia pod fałszywym pretekstem z użyciem narzędzi wojny informacyjnej rozpowszechniającej mit o zagrożeniu ze strony Rosji.

Niepokojące jest to, że gromadzenie sił NATO w krajach sąsiednich odbywa się na tle inicjatyw pokojowych Federacji Rosyjskiej i obwodu kaliningradzkiego w regionie bałtyckim. W interesie rozwoju gospodarczego i atrakcyjności inwestycyjnej regionu znacząco ograniczyliśmy strefę przygraniczną, oferujemy zniesienie wiz z krajami UE, mały ruch graniczny z Polską, który został zawieszony nie z naszej inicjatywy. Rozwijamy cywilne połączenie morskie, kolejowe, lotnicze.

Jesteśmy przekonani, że władze Federacji Rosyjskiej i Ministerstwo Obrony podejmują wszelkie niezbędne działania w celu optymalizacji i modernizacji naszych sił zbrojnych, floty i uzbrojenia wystarczających do rozwiązania konfliktów międzynarodowych, obrony przed międzynarodowym terroryzmem i agresją.

Obwód kaliningradzki zawsze rozwijał się w warunkach odmiennych od reszty rosyjskich regionów – wysepka Rosji na morzu UE. Przemieszczanie się NATO na wschód nie spowodowało, że ktoś stał się bardziej szczęśliwy, a przekonywanie, że przyczynia się to do zwiększenia bezpieczeństwa nie jest niczym więcej niż kurtyną. Oczywiste jest to, że nasz kraj powinien zrobić wszystko, aby zapewnić niezawodną ochronę naszych interesów. Wzrost obecności NATO nie spowoduje, że nasz obwód stanie się bardziej atrakcyjny i że inwestorzy będą bardziej pewni siebie.

Jednak nadal jesteśmy przekonani, że w gospodarce międzyregionalnej najważniejsze są więzi współpracy, zaufanie do partnerów i przejrzyste granice. Dlatego bardzo dużo współpracujemy z obwodowym urzędem celnym, bo jedynie zmniejszenie barier administracyjnych, uproszczenie procedur związanych z przekraczaniem granicy zarówno przez ludzi, jak i przez towary powinny określać naszą przewagę konkurencyjną i korzyści dla inwestorów. A z sąsiadami nadal jesteśmy gotowi podtrzymywać kontakty. To, co jest dobre dla mieszkańców obwodu kaliningradzkiego, powinno być rozwijane.

O wpływie zachodnich sankcji na gospodarkę regionu

Ze względu na swoje położenie geograficzne obwód kaliningradzki aktywnie rozwija więzi gospodarcze i społeczno-kulturowe z sąsiednimi terytoriami europejskimi. Oczywiście sankcje wpłynęły na strukturę naszego wolumenu handlu zagranicznego, zmniejszając w nim udział niektórych krajów, w tym naszych najbliższych sąsiadów - Polski i Litwy. Ale ogólnie region nadal aktywnie handluje z Europą: według wyników uzyskanych w ubiegłym roku Niemcy znalazły się w pierwszej trójce krajów partnerskich regionu kaliningradzkiego (10% obrotów handlu zagranicznego regionu), a Polska na szóstym miejscu (około 5%).

Ograniczenia w dużej mierze stymulowały nasze wysiłki zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego i energetycznego w regionie. Niemal skończyliśmy substytucje importu w zakresie wielu towarów spożywczych, obecnie zajmujemy się rozwojem eksportu w branży rolno-spożywczej, uzyskaniem niezależności w wielu krytycznych kierunkach: produkcji nasion, selekcji i genetyce w hodowli zwierząt. W ciągu kilku ostatnich lat obwód kaliningradzki osiągnął pozycje lidera w Rosji pod względem wielu wskaźników wydajności w rolnictwie: plonów rzepaku, kukurydzy, kultur zbożowych oraz roślin strączkowych, a także produkcji mleka.

Sektor rolny w regionie jest bardzo atrakcyjny dla inwestorów. M.in. z Polski. Na przykład, rosyjsko-polskie przedsiębiorstwo „Romanowski Agro” inwestuje około 400 mln rubli w budowę nowoczesnego kompleksu elewatorów o pojemności 40 tys. ton.

W ostatnich latach realizowane są zakrojone na wielką skalę projekty w energetykę regionu. Zbudowaliśmy Majakowską i Talachowską elektrownie cieplne, Pregolską Elektrownie Cieplną. Prezydent Władimir Putin na początku tego roku dał zielone światło pracom nad najnowszą i unikalną dla Rosji regazyfikacją terminali. W ten sposób faktycznie zakończyliśmy wdrażanie regionalnego programu bezpieczeństwa energetycznego.

Ale umacniając w taki sposób nasze geopolityczne bezpieczeństwo, nie zapominamy o podtrzymywaniu tradycji dobrosąsiedzkich. Realizowane są programy współpracy transgranicznej, działa Stowarzyszenie Zagranicznych Inwestorów. Tego lata czekamy na uruchomienie wiz elektronicznych dla odwiedzających obwód kaliningradzki obcokrajowców. Będzie ją można otrzymać w ciągu ośmiu dni.

Podsumowując, powtarzam słowa wypowiedziane na jednym ze spotkań: podtrzymujemy żar, aby łatwiej było rozpalić ognisko przyjaźni.

O atrakcjach turystycznych

Obwód kaliningradzki dysponuje wszelkimi zasobami, aby rozwijać m.in. turystykę kulturalno-edukacyjną dzięki naszej wyjątkowej przeszłości historycznej i położeniu geopolitycznemu, a także rozwinięta infrastruktura i zasoby naturalne regionu przyciągają licznych gości z miast Rosji i innych krajów. Obwód kaliningradzki jest jednym z liderów rosyjskiego rynku turystycznego pod względem atrakcyjności turystycznej i stosunku jakości do ceny.

W 2018 roku, dzięki organizacji Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej FIFA 2018, napływ turystów wyniósł 1,52 mln osób. Obwód kaliningradzki jest regularnie zaliczany do pierwszej piątki najbardziej popularnych krajowych kierunków. Ponadto w listopadzie 2018 roku region otrzymał prestiżową nagrodę za 1. miejsce w nominacji „Rosyjski wypoczynek ekologiczny” w konkursie National Geographic Travel Awards.

Stan plaż i ich zagospodarowanie mają jeden z najlepszych wskaźników w kraju, w tym jesteśmy liderem pod względem dostępności dla osób o ograniczonej mobilności (Zielonogradsk, Pionierskij, Palmniki, Bałtyjsk) i międzynarodowych standardów bezpieczeństwa ekologicznego.

Największą popularnością wśród turystów cieszą się oferty pakietowe (wycieczki) do obwodu kaliningradzkiego trwające 4 dni i 3 noce.

Wśród obiektów do obejrzenia najbardziej pożądanymi wśród turystów był park narodowy Mierzeja Kurońska, Muzeum Oceanu Światowego, Muzeum Bursztynu, Kaliningradzki Ogród Zoologiczny, forty nr 5 i 11.
Dziś obwód kaliningradzki jest centrum działalności gospodarczej, regionem współpracy między Rosją a Europą. Uwagę biznesmenów z wielu krajów przyciąga dynamicznie rozwijająca się gospodarka najbardziej wysuniętego na zachód regionu Rosji.

Tagi:
UE, energetyka, współpraca, rolnictwo, NATO, turystyka, Rosja, obwód kaliningradzki, Polska
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
  • Komentarz