20:57 20 Luty 2019
Poznaj Rosję

Gdzie w Rosji spotkać żubra

Poznaj Rosję
Krótki link
280

Pogodna złota jesień to świetny czas dla miłośników weekendowych wycieczek. Doświadczeni turyści potwierdzą, że, aby poznać nową kulturę i zakosztować wrażeń, nie trzeba jechać do odległych krajów.

Jeziora leśne w rejonie suojarwskim w Karelii
© Sputnik . Igor Podgornyi
Sputnik udowodni to na przykładzie Ingrii, krainy historycznej na północnym zachodzie Rosji, łączącej fińskie, szwedzkie, karelskie i rosyjskie dziedzictwo. Ten region obejmuje obecnie kilka obwodów, m.in., leningradzki ze słynną stolicą — Petersburgiem. Jednak nie zatrzymamy się w nim, a wyruszymy na północ, do zagubionej wśród przedmieść Północnej Stolicy wioski Wartemjagi.

W drugiej połowie XVIII wieku znajdowała się tu posiadłość hrabiego Piotra Szuwałowa. Dziś jest to pomnik rosyjskiej sztuki pejzażowej. Posiadłość nie przetrwała próby czasu, ale pozostała kamienna, w stylu późnego klasycyzmu, śnieżnobiała cerkiew św. Sofii. W sąsiedniej miejscowości Toksowo można zwiedzić jeden z luterańskich zborów z XVIII wieku. W niedzielę w Zborze Apostołów Piotra i Pawła odbywają się nabożeństwa w językach rosyjskim i fińskim. Działa szkółka niedzielna dla dzieci.

Od dawien dawna na terenie Ingrii stało kilka kamieni granicznych. Wśród błot, gdzie biorą swój początek rzeki Siestra, Wołczja i Wołoczajewka można natrafić na krzyżowe granitowe kamienie, od których czerpie nazwę okolica. Krzyżowy, bo w 1323 i 1595 roku wycięto na nim krzyże, które służyły jako oznaczenie granicy państwa. W pierwszym przypadku — Nowogrodu Wielkiego, a w drugim — Rosji i Szwecji. Granice w tamtym czasie wyznaczały rzeki. Drugi kamień — Słoneczny — znajduje się na brzegu rzeki Wuoksy. Jest znacznie większy od poprzedniego i spoczywa w bardziej odległym zakątku. Dlatego, chodząc po lesie w jego poszukiwaniu, turyści powinni pamiętać o dzikich zwierzętach.

Zespół ludowy pieśni i tańca w Czeboksarach
© Sputnik . Щербаков
Nawiasem mówiąc, jeśli chodzi o naszych braci mniejszych, nie można zapomnieć o Centrum Dzikich Zwierząt Veles w wiosce Rappołowo. Większość jego mieszkańców trafiła tu z winy człowieka.  Tutaj zwierzęta otrzymują wszelką możliwą pomoc. Na przykład, w tym roku po leczeniu wypuszczono na wolność jenota azjatyckiego, lisy, jastrzębie i kaczki. Ponadto w centrum mieszka kilka rysi. Jedne trafiły tu po tym, jak wpadły pod koła samochodów, inne uwolniono z wnyków kłusowników i przekazano na leczenie.

Podziwiać i poobserwować rzadkie zwierzęta można w niezwykłym parku wypoczynku rodzinnego i ekoturystyki Zubrownik. Za darmo. Żubry są roślinożercami — z przyjemnością zjedzą pęczek pietruszki, koperku, marchew, jabłka, suchary. Z kolei świeży chleb szkodzi zwierzętom. Żubry nie gryzą, dlatego można je karmić poprzez szpary w ogrodzeniu. Wybieg dla żubrów sąsiaduje z mini zoo i klubem jeździeckim, gdzie można wziąć lekcje jazdy konnej.

Niesamowity Bajkał
© Sputnik . Ilya Pitalev
Jadąc nieco dalej na północ, w stronę granicy fińskiej, natkniemy się na ogromny talerz obserwatorium radioastronomicznego. Jest to kompleks Swietłoje, zbudowany w 1996 roku z inicjatywy Instytutu Astronomii Stosowanej Rosyjskiej Akademii Nauk. Jego największym skarbem jest precyzyjny radioteleskop rotacyjny. Wielkość urządzenia można ocenić choćby po rozmiarach lustra (średnica 32 metry). Taki sprzęt jest potrzeby do odbioru promieniowania radiowego ciał niebieskich Galaktyki i do dokładnego zbadania ich cech. Precyzyjne gigantyczne urządzenie zostało zamontowane w 1999 roku. Jednak nie należy sądzić, że nie idzie z duchem czasu. W 2006 roku teleskop zmodernizowano. Pod dachem pawilonów obserwatorium znajdują się mniejsze teleskopy optyczne. O ich przeznaczeniu można dowiedzieć się podczas specjalnej wycieczki.

Zobacz również:

Poznajcie Żruna - otyłą fokę
Poznaj prawdziwą twarz Rosji
Małe amurskie tygrysy poznają świat
Najstarszy rezerwat przyrody na Kaukazie Północnym
Krymska bajka: rezerwat przyrody Karadag
Tagi:
przyroda, Rosja
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
  • Komentarz