12:02 23 Kwiecień 2017
Na żywo
    Budynek merii oraz pomnik Jurija Dołgorukiego (założyciela Moskwy) przy ulicy Twierskiej w Moskwie

    Przeniesione domy: jak i dokąd przemieszczały się budynki w Moskwie

    © Sputnik. Andrey Stenin
    Świat
    Krótki link
    0 727151

    Przesunięcie budynku z miejsca na miejsce, czasami nawet z ludźmi w środku, nawet teraz, w epoce nowoczesnych technologii wydaje się niezwykłym przedsięwzięciem, a co dopiero mówić o minionym wieku, dla którego było to osiągnięcie przełomowe.

    W okresie radzieckim, aby uratować cenne domy, przemieszczenie budynków było niemalże sprawą zwyczajną, żeby nie powiedzieć, chlebem powszednim. Zapraszamy do wycieczki po centrum rosyjskiej stolicy, w czasie której przypomnimy sobie domy, które dosłownie przeniesiono na nowe miejsce.

    Pionier przeprowadzki

    W Rosji pierwsza próba przeniesienia budynku została z powodzeniem zrealizowana pod koniec XIX wieku, kiedy podczas rozszerzenia Kolei Mikołajowskiej przeniesiono dom przeszkadzający w budowie. 

    W powodzenie operacji w tamtym okresie społeczeństwo niezbyt wierzyło. W stołecznych gazetach pojawiały się materiały, w których domowi wróżono zawalenie, a dzielnym robotnikom – śmierć pod gruzami. 

    Ale na przekór temu wszystkiemu dom o wadze około 2 tysięcy ton został odcięty od fundamentu, postawiony na tory i przewieziony. Budynek pokonał odległość 100 metrów, przebył rów i wyminął inny dom.

    Budynek przy ulicy Kalanciewskaja 32/61 w Moskwie
    © Sputnik. Andrei Volkov
    Budynek przy ulicy Kalanciewskaja 32/61 w Moskwie

    Dom zachował się do naszych dni. W tej chwili stoi na tym samym miejscu pod adresem ul. Kałanczewskaja 32/61.

    Wyścig przemieszczeń

    Domy w — radzieckiej już — Moskwie zaczęto przesuwać w latach 30. XX wieku, opowiada historyk-urbanista Siergiej Nikitin. Według jego słów, wielką rolę w tym procesie odegrał Nikita Chruszczow, który w tamtym okresie był pierwszym sekretarzem Moskiewskiego Komitetu Miejskiego.

    Pionierem w tej dziedzinie Związek Radziecki nie został, ponieważ w tym czasie w USA z miejsca na miejsce przeniesiono już niejeden dom. Jednym z wielkich projektów w Ameryce było na przykład przesunięcie ważącego 11 tys. ton 8-piętrowego budynku stacji telefonicznej w Indianapolis. 

    Jednak zgodnie z ówczesną tendencją, Związek Radziecki chciał dogonić i przegonić swojego głównego konkurenta. Chruszczow podjął mocne postanowienie, że przegoni USA bijąc własne rekordy. Ponadto w tym czasie trwała realizacja generalnego planu rekonstrukcji Moskwy, według którego poprzez zburzenie niektórych budynków planowano rozszerzenie ulic magistralnych. Ostatecznie zadecydowano, że niektórych domów burzyć się nie będzie, ale przesunie się je w głąb dzielnic. Decyzją Rady Moskwy stworzono nawet trust w zakresie przesuwania i rozbiórki budynków, składający się ze specjalistów i pracowników Metrostroju.

    Przygoda inżyniera

    Przesunięcie domu nr 77 na ulicy Osipienko (dziś Sadowniczeskiej) początkowo wywołało wątpliwości u wszystkich, poza głównym inżynierem trustu Emmanuelem Gendelem. 

    Zbudowany w 1929 roku dom miał kształt litery L i jedna z jego „nóg” znalazła się w połowie zjazdu nowego Mostu Krasnochołmskiego. Z tego powodu podjęto decyzję, aby rozdzielić go na dwie części i przesunąć dłuższą stronę obracając ją o 19 stopni.

    Dom przy ulicy Sadowniczeskaja w Moskwie
    © Sputnik. Andrei Volkov
    Dom przy ulicy Sadowniczeskaja w Moskwie

    To było poważne wyzwanie, ale zespół specjalistów poradził sobie z tym zadaniem. Budynek przesuwano bez przeprowadzania ewakuacji mieszkańców, a wszystkie media, sieci inżynieryjne i elektryczność funkcjonowały.

    Pierwszy rekord

    Liderem pod względem przesuniętych budynków została ulica Gorkiego (obecnie Twerska). Na przykład, przed zburzeniem uratowano Sawińskie Podworie, trzypiętrowy budynek zbudowany w bajkowym ruskim stylu z elementami baroku w części wewnętrznej, mieszczący się obecnie pod adresem ul. Twerska 6.

    Uratowali dom sami jego mieszkańcy, którzy dowiedziawszy się o planowanym wyburzeniu napisali list do przewodniczącego Prezydium Rady Moskiewskiej Nikołaja Bułganina, w którym poprosili go o zachowanie budynku. Prośba została przesłana Chruszczowowi, a on się zgodził. 

    Z ulicy Gorkiego, na którą wychodziły okna budynku, dom przeniesiono w głąb ulicy. Chruszczow, marzący o prześcignięciu Ameryki, podjął decyzję o tym, że Sawińskie Podworie zostanie przeniesione wraz z ludźmi. 

    Przesunięcie rozpoczęło się 4 marca 1939 roku o godz. 2.03 w nocy. Dom został ustawiony na szynach i stopniowo przesunięty o 50 metrów w ciągu trzech dni.

    Trzypiętrowy budynek przy ul. Twierskiej 6, Moskwa
    © Sputnik. Andrei Volkov
    Trzypiętrowy budynek przy ul. Twierskiej 6, Moskwa

    Rzeczywiście udało się pobić nowy rekord świata. Po pierwsze, to pierwszy w historii przypadek, kiedy budynek przesuwano po szynach wraz z ludźmi, którzy niczego nawet nie poczuli. Po drugie, Sawińskie Podworie ważyło ponad 20 tysięcy ton, czyli było dwukrotnie cięższe niż amerykańska stacja telefoniczna.

    Ósmy budynek

    Budowie Wielkiego Kamiennego Mostu w Moskwie przeszkadzał dom nr 5/6 na ulicy Serafimowicza. To stało się przyczyną jego przesunięcia. Był on ósmym przemieszczonym budynkiem w stolicy Rosji. Prace nad nim przeprowadzono w 1937 roku. Inżynierom udało się podnieść budynek o wadze 7,5 tysiąca ton na wysokość 1,87 metra.

    Dom № 5/6 przy ulicy Serafimowicza w Moskwie
    © Sputnik. Andrei Volkov
    Dom № 5/6 przy ulicy Serafimowicza w Moskwie

    Ruszyliśmy!

    Jeszcze jeden rekord został ustanowiony na ulicy Gorkiego w 1940 roku podczas przemieszczenia budynku Rady Moskwy – obecnej siedziby merostwa pod adresem ul. Twerska 13.

    W ciągu zaledwie 41 minut przy pomocy dwóch wciągarek i 25 podnośników budynek został przesunięty o 14 metrów, przy czym wraz z piwnicą. Było to możliwe dzięki temu, że szyny rozłożono na dnie wykopanego 4-metrowego rowu.

    Budynek merii oraz pomnik Jurija Dołgorukiego (założyciela Moskwy) przy ulicy Twierskiej w Moskwie
    © Sputnik. Andrey Stenin
    Budynek merii oraz pomnik Jurija Dołgorukiego (założyciela Moskwy) przy ulicy Twierskiej w Moskwie

    Przeprowadzka urzędników była przygotowywana około 4 miesięcy. Budynek przesuwano w południe, kiedy pracownicy znajdowali się na swoich miejscach pracy. Tutaj, jak zauważa Nikitin, wszystko odbyło się bardziej widowiskowo. Na placu zgromadzili się ludzie, a sami urzędnicy zgromadzili się przy oknach swoich gabinetów. 

    Do wybuchu Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w Moskwie przesunięto 22 domy. Wśród nich znalazł się szpital okulistyczny znajdujący się na ul. Gorkiego. W 1940 roku budynek o wadze 13,3 tysięcy ton przesunięto o 93,3 metra. Od tej pory mieści się on pod adresem Mamonowski Pereułek 7.

    Szpital okulistyczny przy Mamonowskim pereułkie 7 w Moskwie
    © Sputnik. Andrei Volkov
    Szpital okulistyczny przy Mamonowskim pereułkie 7 w Moskwie

    Na koniec

    Przesuwanie domów w Moskwie trwało aż do lat 80. XX wieku. W związku z rozszerzeniem ulicy Liusinowskiej w 1981 roku przesunąć trzeba było o ponad 40 metrów w głąb dzielnicy miejską rezydencję P. Ignatiewy i N. Biełkina.

    Dworek P.P. Ignatiewy - N.A. Belkina przy ulicy Lusinowska 24 w Moskiwe
    © Sputnik. Andrei Volkov
    Dworek P.P. Ignatiewy - N.A. Belkina przy ulicy Lusinowska 24 w Moskiwe

    W tym celu na całej długości przesunięcia został wykopany 42-metrowy rów. Prace pod kierownictwem Emmanuela Gendela trwały kilka miesięcy. 

    Obecny adres domu to ul. Liusinowska 24.

    Przemieszczenie Domu Sytina przy ul. Gorkiego (obecnie Twerskaja)
    Przemieszczenie "Domu Sytina" przy ul. Gorkiego (obecnie Twerskaja)

    Więcej zdjęć oraz proces przemieszczania budynku można zobaczyć tutaj (strona po rosyjsku).

    Zobacz również:

    Rosyjski Su-27 pokrzyżował plany amerykańskiego wywiadu nad Morzem Bałtyckim
    Forbes: pod ukraińską gospodarkę podłożono „bombę zadłużenia”
    Profesor Cohen: Europę podzieliła nie Rosja, ale agresywna polityka USA
    Tagi:
    architektura, Chruszczow Nikita, Siergiej Nikitin, Moskwa
    Standardy społecznościDyskusja
    Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
    • Komentarz