18:55 20 Wrzesień 2018
Na żywo
    Auckland, Nowa Zelandia

    Geolodzy: pod Nową Zelandią ukrywa się podwodny kontynent

    © flickr.com/ Harrison Gulliver
    Świat
    Krótki link
    3204

    Geolodzy znaleźli pod Nową Zelandią ślady wielkiego kontynentu, który odłamał się od superkontynentu Gondwana kilkadziesiąt milionów lat temu, głosi artykuł opublikowany w piśmie GSA.

    „Naukowcy XIX i XX wieku zgromadzili dużą ilość dowodów wskazujących na to, że Nowa Zelandia stanowi fragment kory kontynentalnej. Niektórzy z nich uważali nawet, że to pozwala wyodrębnić Nową Zelandię i otaczające ją dno w samodzielny kontynent. Przeanalizowaliśmy wszystkie znane dane i pokazaliśmy, że ten kontynent – Zelandia – istnieje” – powiedział Nick Mortimer z Instytutu Geologii i Fizyki Jądrowej w Dunedine (Nowa Zelandia) z zespołem. 

    W ciągu ostatnich lat naukowcy znaleźli wiele dowodów na to, że nasze wyobrażenia o tym, jak zmieniał się wygląd kontynentów na Ziemi, są dalekie od doskonałości. Na przykład, trzy lata temu geolodzy znaleźli ślady gigantycznego superkontynentu Mauritiusa, istniejącego na miejscu dzisiejszej wyspy Mauritius kilkaset tysięcy lat temu i w tym roku potwierdzili jego istnienie.  

    Jeszcze jeden przykład to, jak opowiada Mortimer, inna duża wyspa południowej części globu – Archipelag Nowa Zelandia. Jak opowiadają naukowcy, główną różnicą między Nową Zelandią i wszystkimi innymi wyspami Pacyfiku jest to, że jest ona częścią kory kontynentalnej, a nie wyspą wulkaniczną, która wyrosła na dnie oceanu w rezultacie tektonicznej lub wulkanicznej aktywności. 

    Dość długi czas naukowcy uważali, że Nowa Zelandia jest częścią Płyty Australijskiej.  Jednak Mortimer i jego zespół uważają, że w rzeczywistości jest inaczej, i że Nowa Zelandia jest ostatnim fragmentem innej, porównywalnej z Australią płyty, która zniknęła pod powierzchnią oceanu w odległej przeszłości. 

    Masońskie „fartuchy” ze znakami oglądane są wprawdzie często, ale kupowane są rzadko.
    © Zdjęcie : Anton Razmahnin
    Na korzyść tego twierdzenia przemawia to, że warstwy kory kontynentalnej wokół Nowej Zelandii są wyraźnie odcięte od skał morskich płyt i od skał Płyty Australijskiej, a także to, że wiek jej skał ma około 2,7 miliarda lat. Co ważne, grubość kory i struktura jej skał powstałe w ciągu ostatnich 84 milionów lat znacznie różnią się od tego, jak zbudowane są warstwy Australii, powstałe w tym samym czasie. 

    Powierzchnia tego kontynentu, według obliczeń Mortimera i jego zespołu, wynosi około 5 milionów kilometrów kwadratowych, co jest zbliżone do rozmiarów Indii, europejskiej części Rosji lub całej Europy. Jak uważają naukowcy, Zelandia oddzieliła się od Gondwany mniej więcej w tym samym czasie, co i Antarktyda; ten proces zaczął się 105 milionów lat wcześniej i zakończył się 85 milionów lat temu. Przypada na nią około 5 % powierzchni superkontynentu z czasów dinozaurów i wielkich jaszczurów. 

    Przyczyną, dla której Zelandia pogrążyła się w wodach Pacyfiku jest niewielka grubość jej kory – po tym, jak oddzieliła się od Gondwany, napięcie tektoniczne w niej spadło. W rezultacie kora Zelandii stopniowo rozchodziła się po dnie oceanu i skrywała się pod jego wodami. Coś podobnego, jak zauważają naukowcy, stało się z zachodnią Antarktydą, której znaczna część znajduje się dziś pod wodami Oceanu Południowego. 

    Zobacz również:

    Włoscy geolodzy proponują opracowanie planu ws. bezpieczeństwa sejsmicznego
    Geolodzy znaleźli „wielki potop i suszę” w historii średniowiecznej Europy
    Mieszkańcy Nowej Zelandii zagłosowali przeciwko zmianie państwowej flagi
    Tagi:
    kontynent, geologia, Nick Mortimer, Nowa Zelandia
    Standardy społecznościDyskusja
    Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
    • Komentarz