03:31 24 Październik 2020
Świat
Krótki link
1171
Subskrybuj nas na

Myśliwy przypadkowo znalazł w górach stanu Montana szczątki jaszczura, żyjącego w morzach na miejscu współczesnej Ameryki Północnej mniej więcej 70 milionów lat temu, głosi artykuł opublikowany w „Journal of Vertebrate Paleontology”.

„Przedstawiciele tej grupy gadów znani są ze swojej niezwykle długiej szyi, która w niektórych przypadkach mogła składać się z 76 kręgów. Kiedy odkopaliśmy ten szkielet, on nas zszokował” – opowiedział Patrick Druckenmiller z Uniwersytetu Alaski w Fairbanks. 

Jak opowiada Drakenmiller, ten kuzyn mitycznego potwora z Loch Ness, który zmienił wyobrażenia naukowców o ewolucji długoszyich morskich gadów, został znaleziony przez myśliwego Davida Bradta podróżującego po górach w północnej części stanu Montana, śledzącego łosi i inne duże zwierzęta w listopadzie 2010 roku. 

Myśliwemu się nie szczęściło, wciąż nie mógł trafić na ślad łosia. Zmęczony bezskutecznymi poszukiwaniami, Bradt wszedł do jednego z wąwozów i zaczerpnął wody z potoku, aby się umyć. Na dnie zauważył dziwny „korzeń”, który próbował wyciągnąć, oczyszczając go z trawy i zarośli. 

Okazało się, że były to skamieniałe szczątki gigantycznego prehistorycznego gada. Przedstawiając sobie jego rozmiary, Bradt uznał, że znalazł szczątki tryceratopsów, które często odkopywano na północnym zachodzie Stanów Zjednoczonych i wysłał fotografie swojego znaleziska paleontologom. 

Wyciągnięcie szczątków „tryceratopsa”, jak opowiada Drakenmiller, zajęło trzy dnia. Po wykonanej pracy okazało się, że jaszczur żył nie na lądzie, ale w wodzie, oraz, że jest nieznanym wcześniej gatunkiem elasmozaurów – morskich gadów o długiej szyi, które zasiedlały morza Ziemi w okresie kredy. Bez względu na swoją przynależność do elasmozaurów, szyja jego była krótka, miała nieco ponad 2 metry.

W czasie życia „kuzyna” Nessie z Montany Ameryka Północna była nie jednym kontynentem, ale dwiema wielkimi wyspami: Laramidią i Appalachią, rozdzielonymi pasem wody o szerokości kilkuset kilometrów, przechodzącym po terytorium współczesnej Montany i wielu innych centralnych stanów USA oraz prowincji Kanady. 

Niewielka liczba kręgów tego gada, który otrzymał nazwę Nakonanectes bradti na cześć Bradta oraz plemienia miejscowych Indian, zdziwiła naukowców, ponieważ wskazuje to na to, że w morzach okresu kredy istniały elasmozaury zarówno z krótką, jak i z długą szyją. To jest sprzeczne z wyobrażeniami o ich ewolucji. Wcześniej naukowcy uważali, że przodkowie tych prototypów potwora z Loch Ness mieli krótką szyję, która stopniowo wydłużała się w miarę przystosowywania się elasmozaurów i ich krewnych pleziozaurów do środowiska. 

To odkrycie, jak zauważa Drakenmiller, świadczy o tym, że elasmozaury mogły zajmować różne ekologiczne nisze, a to znaczy, że były szeroko rozpowszechnione w okresie poprzedzającym koniec ery dinozaurów, oraz, że ich ewolucja mogła odbywać się różnymi drogami pod działaniem warunków środowiskowych, w których żyli ich przodkowie. 

Zobacz również:

Robaki-penisy były przodkami owadów, oświadczają paleontolodzy
Naukowcy po raz pierwszy znaleźli „muchomory” z czasów dinozaurów wewnątrz bursztynu
Dinozaury zbyt długo się wykluwały, by przetrwać?
Tagi:
dinozaury, paleontologia, USA
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz