04:30 06 Sierpień 2020
Świat
Krótki link
0 121
Subskrybuj nas na

Naukowcy z Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego podczas wspólnej ekspedycji z kolegami z Tomskiego Uniwersytetu Państwowego znaleźli nowe ssaki z grupy wieloguzkowców, pradawne zwierzęta, podobne do współczesnych gryzoni.

Nowy „szczurochomik”, a naprawdę ani nie szczur, ani nie chomik, ani nawet nie ich krewniak, ale nieznane nikomu zwierzę, otrzymał nazwę bajdabatyr. Można sądzić, że był zupełnie nieszkodliwym gryzoniem, który jadł „tylko trawkę”, dlatego na razie bajdabatyr pretenduje na prarodzica wszystkich roślinożernych ssaków. 

Dlaczego bajdabatyr? Chodzi o to, że do miejsca wykopalisk, gdzie znaleziono ząb pradawnego ssaka (a nawet nie ząb, ale ząbek, mający tylko 2 mm długości), trzeba było płynąć bajdarką. 

Dostać się w inny sposób do wykopalisk u rzeki Kemczug nie można. Oto i pierwsza część imienia bajdabatyra. A druga część jest zrozumiała. Wyżyć, kiedy wokół ziemia drży od tupotu czterometrowych dinozaurów mógł tylko prawdziwy bohater („bogatyr”). Tym bardziej, że wśród paleontologów jest tradycja, aby nazywać nowe gatunki tej grupy ssaków mongolskim słowem „baatar” (bohater), bowiem pierwsze wieloguzkowce opisano szczegółowo właśnie po znalezieniu ich na terenie Mongolii. Badacze zastąpili słowo „baatar” na analogiczne tureckie słowo „batyr” i dali nazwę nowemu gatunkowi. Artykuł naukowy został opublikowany w piśmie „Journal of Vertebrate Paleontology”.

W badaniu udział wzięli kierownik laboratorium teriologii Instytutu Zoologicznego Aleksander Awerianow, p.o. dyrektora Muzeum Paleontologicznego im. A.A. Borisiaka Aleksiej Łopatin, docent Tomskiego Uniwersytetu Państwowego Stiepan Iwancow, docent Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Paweł Skuczas, a także absolwent tej uczelni Iwan Kuźmin oraz jej studentka Jelizawieta Bojcowa.  

Opowiada specjalista w zakresie kręgowców mezozoiku, doktor nauk biologicznych, docent Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Paweł Skuczas: 

„Odkryliśmy bardzo prymitywnego przedstawiciela tej grupy: powinien żyć w okresie jury (ponad 145 milionów lat temu), a odkryty został w warstwie początku okresu kredy (od 100 do 125 milionów lat temu). Tego dawnego odpowiednika wspólczesnych gryzoni można nazwać „żywą skamieliną” swoich czasów. Znalezisko potwierdziło, że w Syberii Zachodniej w ciągu 40 milionów lat trwał wielki zastój ewolucyjny, kiedy skład gatunkowy ssaków i płazów praktycznie się nie zmieniał”. 

Jak bajdabatyry broniły się przed wrogami? Naukowcy mają odpowiedź i na to pytanie. Obrona kryła się w trujących ostrogach na tylnich łapach. Do dziś przetrwały one u dziobaków i kolczatek. Dawniej takie ostrogi miały również inne ssaki. Jak uważają badacze, trujące ostrogi to być może początkowa cecha wszystkich ssaków, która zaniknęła, ponieważ stała się niepotrzebna, gdy zwiększył się mózg. 

Zobacz również:

Naukowcy z Rosji i USA określili największe dinozaury Azji Środkowej
O czym opowiedział mózg dinozaura?
Ogon dinozaura po raz pierwszy znaleziony w bursztynie
Naukowcy po raz pierwszy znaleźli „muchomory” z czasów dinozaurów wewnątrz bursztynu
Tagi:
ssaki, paleontologia, nauka, Mongolia, Rosja
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez SputnikKomentarz przez Facebook
  • Komentarz