21:50 12 Grudzień 2018
Na żywo
    Twórcze przedstawienie starodawnych ssaków, które żyły na terytorium Anglii 145 mln lat temu

    Odkryto ślady najstarszych przodków człowieka

    © Zdjęcie : Dr Mark Witton, palaeo-artist, University of Portsmouth
    Świat
    Krótki link
    3111

    Paleontolodzy odkryli na południu Anglii skamieniałości niedużej, szczuropodobnej istoty, która żyła na Ziemi około 145 mln lat temu, w epoce dinozaurów, i jest obecnie najstarszym praprzodkiem człowieka - głosi artykuł, opublikowany na łamach czasopisma naukowego Acta Palaeontologica Polonica.

    „Mój doktorant Grant Smith badał próbki skał z okresu wczesnej kredy, zebrane na wybrzeżu hrabstwa Dorset, mając nadzieję, że znajdzie w nich coś interesującego. Dość niespodziewanie udało mu się znaleźć nie jedną, a od razu dwie skamieniałości — parę zadziwiających zębów, które nigdy wcześniej nie były spotykane w skałach z tego okresu. Kiedy je zobaczyłem, szczęka mi opadła" — powiedział Steve Sweetman z Uniwersytetu w Portsmouth (Wielka Brytania).

    Jak opowiadają uczeni, potencjalni przodkowie człowieka i szympansa, naszych najbliższych (żyjących — red) krewnych, rozdzielili się około 8-9 mln lat temu. Pierwsi przedstawiciele rodzaju Homo, jak uważają obecnie paleontolodzy, pojawili się około 3 mln lat temu we Wschodniej lub Południowej Afryce, jednak ślady ich protoplastów — Sahelanthropus tchadensis i Orrorin tugenensis — były znalezione o wiele bardziej na północ, na terytorium Czadu i Kenii.

    Jeszcze starsze skamieniałości prymitywnych naczelnych, żyjących na Ziemi około 15-30 mln lat temu, znajdowane są wyłącznie na terytorium Azji i Europy, dlatego wielu naukowców uważa, że nasi najstarsi bezpośredni przodkowie mogli pojawić się nie w Afryce, a na terytorium innych kontynentów.

    Badając próbki skał, które ukształtowały się na słynnym Wybrzeżu Jurajskim około 145 mln lat temu, Sweetman i jego koledzy znaleźli pierwsze dowody na to, że najstarsi bezpośredni przodkowie człowieka rzeczywiście żyli na terytorium przyszłej Europy i Azji. We wczesnej kredzie Europa nie istniała — leżała na dnie Oceanu Tetydy i składała się z wielu wysp, oddzielonych od siebie płytkimi cieśninami i morzami.

    Skamieniałości, które odkryli Sweetman i Smith na wybrzeżu dzisiejszego morza, jak wspomina jeden z uczonych, od razu skojarzyły mu się z zębami współczesnych ssaków i ich prymitywnych przodków, żyjących w końcowym okresie kredy, a nie pradawnych ciepłokrwistych istot — wieloguzkowców, wymarłych bez śladu razem z dinozaurami, których szczyt rozwoju przypada właśnie na początek kredy.

    Czyni to ich posiadaczy (zębów — red.) najstarszymi „bezpośrednimi" przodkami człowieka. Oprócz nich, do tej roli pretendują także dwa gatunki zwierząt, których skamieniałości odnaleziono w Chinach — Eomaia scansoria i Juramaia sinensis, chociaż, jak podkreślił Sweetman, paleontolodzy poddali niedawno w wątpliwość to, że są one protoplastami współczesnych ssaków.

    Podobnie jak większość ssaków tamtej epoki, pierwsze odkrycie Sweetmana i Smitha, nazwane Durlstotherium newmani — „ssak z zatoki Durlston", był niedużych rozmiarów i żywił się owadami, wypełzając z ukrycia tylko nocą. Drugi ząb, jak przypuszczają uczeni, należał do bliskiego krewnego tej istoty, którego nazwano Durlstodon ensomi.

    „Te zęby były niezwykle «rozwinięte» jak dla swoich czasów — można nimi było pogryźć pokarm na kawałki i go rozdrabniać. Duży stopień ich zużycia świadczy o tym, że ich posiadacz dożył sędziwego wieku. Było to najprawdopodobniej nie takie proste, biorąc pod uwagę fakt, że sąsiadami tych istot były drapieżne dinozaury" — podsumował uczony.

    Zobacz również:

    Chińczycy inwestują w Bajkał
    MŚ 2018: jak dojechać z Moskwy do Samary
    Le Figaro: Imperium Gazpromu w Europie jest w pełni bezpieczne
    Tagi:
    nauka, archeologia, Anglia
    Standardy społecznościDyskusja
    Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
    • Komentarz