Widgets Magazine
11:34 23 Sierpień 2019
Czarna dziura

Tajemnice Wszechświata: skąd się biorą czarne dziury?

© Zdjęcie: NASA/ NRAO/AUI/NSF; Dana Berry / SkyWorks; ALMA (ESO/NAOJ/NRAO)
Świat
Krótki link
0 24

Astronomowie z Uniwersytetu Zachodniego w Ontario (Kanada) wyjaśnili mechanizm powstawania supermasywnych czarnych dziur, według którego we wczesnym Wszechświecie obiekty te znajdowały się w aktywnym stadium wzrostu.

W przeciwieństwie do zwykłych czarnych dziur, supermasywne nie powstają w wyniku eksplozji supernowej, ale przyczyny ich pojawienia się wciąż nie są dokładnie znane. Artykuł został opublikowany w „The Astrophysical Journal Letters”.

Zobacz też: Nie jesteśmy sami: naukowcy odkryli zamieszkałe wszechświaty

Naukowcy rozwiązali problem związany z limitem Eddingtona, który nakłada ograniczenia na szybkość absorpcji (akrecji) materii przez czarną dziurę. Supermasywne czarne dziury pomieszczają masę miliarda słońc, ale ich wzrost musiał nastąpić w bardzo krótkim czasie – w ciągu zaledwie 800 milionów lat (począwszy od momentu narodzin Wszechświata). Jeśli tempo akrecji jest zbyt wysokie, ciśnienie promieniowania na dysku, który tworzy się wokół czarnej dziury, powoduje intensywny odpływ materii z pola grawitacyjnego.

Zobacz też: Kosmiczny wypadek: Droga Mleczna zderzyła się z ciemną materią

Zgodnie z hipotezą naukowców chmury gazu międzygwiezdnego były narażone na bezpośrednie zapadnięcie się z utworzeniem supermasywnych czarnych dziur. Specjalne warunki we wczesnych stadiach istnienia Wszechświata przyczyniły się do tego, że niektóre chmury zaczęły zapadać się tylko wtedy, gdy ich całkowita masa stała się równa masie stu tysięcy słońc. Z powodu kompresji powstały krótkotrwałe quasi-gwiazdy, a następnie duże czarne dziury, które stały się „ziarnami” jeszcze bardziej masywnych obiektów.

Po bezpośrednim załamaniu czarne dziury zaczęły aktywnie „pożerać” substancję wokół nich. Jednocześnie akrecja przez ograniczony okres (około 150 milionów lat) stała się super-Eddingtonowska, to znaczy większość materii zapadała się w horyzoncie zdarzeń bez emitowania promieniowania, które mogłoby naruszyć ten przyrost. W końcu promieniowanie z pobliskich gwiazd i innych czarnych dziur zatrzymało super-Eddingtonowską akrecję.

Zobacz również:

W pobliżu Układu Słonecznego pojawiła się czarna dziura
Obok supermasywnej czarnej dziury odkryto gazowy pierścień
Tagi:
ciekawostki, Wszechświat, kosmos, astronomia
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
  • Komentarz