11:25 17 Listopad 2019

Wykryto czarną dziurę obracającą się niemal z prędkością światła

© Zdjęcie: X-ray: NASA/CXC/University of Cambridge/G. Lansbury et al; optical: NASA/STScI/W. Keel et al
Świat
Krótki link
176
Subskrybuj nas na

Korzystając z teleskopu rentgenowskiego „Chandra”, zespół amerykańskich naukowców był w stanie zmierzyć prędkość obrotową pięciu czarnych dziur.

Jedna z nich, Q2237 + 0305 znajdująca się w konstelacji Pegaza, obraca się wokół własnej osi z rekordową prędkością 70% prędkości światła - jest to tylko 8% mniej niż maksymalna możliwa, zgodnie z istniejącą teorią.

Zobacz też: W pobliżu czarnych dziur może istnieć życie

Cztery inne obiekty nie przyniosły badaczom żadnych niespodzianek, a prędkość ich obrotu wokół osi była dwukrotnie niższa niż w przypadku Q2237 + 0305. Aby określić prędkość kątową kwazarów - supermasywnych czarnych dziur w aktywnych jądrach dużych galaktyk, zastosowano oryginalne podejście, które opracował zespół naukowców z Uniwersytetu w Oklahomie i Uniwersytetu na Florydzie, a także Morska Akademia Wojskowa USA.

Zgodnie z ich teorią, promieniowanie linii nadjonizowanego żelaza Fe Ka odbite od dysku akrecyjnego może przenosić informacje o fizycznych parametrach substancji spadającej na czarną dziurę.

Zobacz też: Nie jesteśmy sami: naukowcy odkryli zamieszkałe wszechświaty

Podczas obserwacji zastosowano soczewkowanie grawitacyjne: efekt, który występuje, gdy fotony w drodze od źródła do obserwatora przechodzą przez masywny obiekt - inną czarną dziurę lub dużą gwiazdę. W tym przypadku, podczas obserwacji przez teleskop, widoczny będzie nie jeden kwazar lub gwiazda, ale pięć, a taki obraz nazywa się „krzyżem Einsteina”.

Naukowcy odkryli w polu widzenia „Chandry” pięć obiektów niezbędnych do przetestowania ich teorii i byli w stanie ustalić prędkość ich obrotu wokół własnej osi. W ten sposób ich praca stała się pierwszą w historii pomiaru parametrów fizycznych substancji w bezpośrednim sąsiedztwie horyzontu zdarzeń. Wyniki badania zostaną zweryfikowane za pomocą innych metod, a sama praca naukowa została opublikowana w czasopiśmie „The Astrophysical Journal”. Jej preprint jest dostępny w zasobie arXiv.

Zobacz również:

Obok supermasywnej czarnej dziury odkryto gazowy pierścień
Tajemnice Wszechświata: skąd się biorą czarne dziury?
Tagi:
astronomia, czarna dziura
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
  • Komentarz