Widgets Magazine
19:29 15 Październik 2019
Narodziny czarnej dziury

Skąd się biorą czarne dziury

© Zdjęcie: NASA/ CXC/A.Hobart
Świat
Krótki link
250
Subskrybuj nas na

Naukowcy z University of Birmingham, którzy zajmują się falami grawitacyjnymi, opracowali nowy model, mogący pomóc astronomom w poszukiwaniu pochodzenia układów masywnych czarnych dziur we Wszechświecie.

Czarne dziury powstają w wyniku zderzenia się gwiazd i wybuchów supernowych. Wielkość tych dużych obiektów jest mierzona masami Słońca. Z reguły po gwiazdach pozostają czarne dziury o masie do 45 razy większej od Słońca. Później systemy te łączą się i zlewają w jedną całość, tworząc fale grawitacyjne, które można obserwować dzięki detektorom LIGO i Virgo.

Zderzenie gwiazd wynika z niestabilności, zapobiegającej tworzenie się masywnych czarnych dziur. Dlatego też potrzebny jest nowy model, aby wyjaśnić istnienie podwójnych układów tych obiektów o masach większych niż 50 mas Słońca.

Zdaniem naukowców „czarne dziury nowego pokolenia” można obserwować przy pomocy obserwatorów LIGO i Virgo.

W nowej pracy naukowców z Instytutu Grawitacyjnej Astronomii Fal przy Uniwersytecie Birmingham wysunięto hipotezę, że przyszłe obserwacje scalania czarnych dziur pozwolą nam ustalić miejsce ich „narodzin”. Naukowcy dokonali nowych obliczeń, które mogłyby pomóc astronomom lepiej zrozumieć te połączenia i dowiedzieć się, skąd pochodzą te obiekty. Badacze przeprowadzili nowe obliczenia, które mogłyby pomóc astronomom lepiej zrozumieć to zjawisko.

Obliczenia wykazały, że „prędkość ucieczki”, jaka charakteryzuje gromadę, w której miałoby dojść do narodzenia czarnej dziury, powinna wynosić ponad 50 km/s. Astronomowie nie mogą jednak określić dokładnej lokalizacji na mapie nocnego nieba, w jakim powstaje większość czarnych dziur. Ale nowa praca otwiera oczy naukowców na najbardziej prawdopodobne miejsca pochodzenia tych obiektów – zwego rodzaju „żłobki” czarnych dziur.

Prędkość ucieczki to prędkość, z jaką musi poruszać się obiekt, aby pokonać przyciąganie grawitacyjne. 

Autorzy pracy czekają na nowe rezultaty obserwacji detektorów LIGO i Virgo, żeby potwierdzić swoje teoretyczne przypuszczenia. Według nich tylko obserwacje fal grawitacyjnych mogą przynieść wystarczającą liczbę informacji o warunkach, w jakich kształtują się i ewoluują czarne dziury.

Wcześniej informowaliśmy o odkryciu jednej największych znanych ludzkości czarnych dziur. Odkrycia w centrum gigantycznej eliptycznej galaktyki Holmberg 15A dokonała grupa astronomów. Masa czarnej dziury przewyższa 40 mld mas Słońca. Badanie naukowców zostało opublikowane na portalu arXiv.

Wykorzystując Rozwiązanie Schwarzschilda w celu analizy wagi Holberg 15A i nowych obserwacji galaktyki, astronomowie odkryli supermasywną czarną dziurę o masie (4,0 ± 0,80) × 10 mas Słońca. Nie wiadomo do końca, czy czarna dziura jest największym obiektem we Wszechświecie. Obecnie znany jest obiekt TON 618 z czarną dziurą, której masa przewyższa 66 mld mas Słońca. Badacze nie są jednak do końca pewni co do jej dokładnej masy, dlatego nie wiadomo, ile waży.

Zobacz również:

Wykryto czarną dziurę obracającą się niemal z prędkością światła
Astrofizycy odkryli „niemożliwą” czarną dziurę
Odkryto najcięższą supermasywną czarną dziurę. Jej masa przeraża
Tagi:
ciekawostki, wszechświat, kosmos, astronomia, czarna dziura
Standardy społecznościDyskusja
Komentarz przez FacebookKomentarz przez Sputnik
  • Komentarz